Παρά ταύτα: Χριστός Ανέστη!

Γράφει ο Χάρης Ι. Νταγκουνάκης, Νομικός 

 Πολύ εντυπωσιακό  όσο και πνευματικό το πασχαλινό  μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας, κυρίου Αναστασίου. Συμβαίνει από  αγαθή συγκυρία να έχω γνωρίσει προσωπικά  τον άνθρωπο και μάλιστα να έχω συνεργαστεί παλαιότερα μαζί του στο έργο της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας, όταν εκείνος ήταν διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος…

Πολύ εντυπωσιακό  όσο και πνευματικό το πασχαλινό  μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας, κυρίου Αναστασίου. Συμβαίνει από  αγαθή συγκυρία να έχω γνωρίσει προσωπικά  τον άνθρωπο και μάλιστα να έχω συνεργαστεί παλαιότερα μαζί του στο έργο της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας, όταν εκείνος ήταν διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Πρόκειται για έναν βαθύτατα πιστό χριστιανό, έναν άνθρωπο αφιερωμένο στο έργο που κάνει, είτε ιεραποστολικό είτε ποιμαντορικό, και όχι στα ανθρώπινα οφίτσια που του έχουν αποδοθεί ή τα πόστα από που έχει υπηρετήσει. Το φετινό αναστάσιμο μήνυμά του είναι θριαμβευτικό και μεταφέρω εδώ την κεντρική του ιδέα.  

Ζούμε μέσα σε έναν συνεχώς  μεταβαλλόμενο κόσμο. Πολλοί λαοί πέρασαν από καθεστώτα αρνητικά στο ευαγγέλιο και κάθε αναφορά στον Χριστό και την ανάστασή του από τους νεκρούς διωκόταν ποινικά. Παρά ταύτα: Χριστός ανέστη!   

Οι ίδιοι οι μαθητές  του Ιησού ακόμα και μετά την  ανάσταση ήταν επιφυλακτικοί να δεχτούν  το γεγονός. Μαζί τους πολύ αργότερα και μέχρι σήμερα ακόμα, οι άνθρωποι φτάνουν να αρνούνται τη σωματική ανάσταση του Χριστού από τους νεκρούς. Παρά ταύτα, παρ’ όλες τις επιφυλάξεις και αντιρρήσεις: Χριστός ανέστη! 

Όσο και αν ως χριστιανοί κάποτε λυγίζουμε κάτω από το βάρος της ολιγοπιστίας, όσο κι αν μας καταβάλλουν οι απογοητεύσεις και τα σκάνδαλα γύρω μας, παρά ταύτα: Χριστός ανέστη! 

Τέλος στη ζωή αυτή η ατμόσφαιρα γύρω μας γίνεται  όλο και πιο αποπνικτική, η  πνευματική αναπνοή μας δυσκολεύεται, τα μάτια μας αδυνατούν ν’ αντικρύσουν το μέλλον, οι αδικίες, οι στερήσεις, οι θλίψεις, ο πόνος, ο θάνατος δεν έπαψαν να υπάρχουν. Παρά ταύτα: Χριστός ανέστη! 

Ας αφήσουμε το φως  της ανάστασης του Χριστού  να διαλύσει τα σκοτάδια των αμφιβολιών μας, της απογοήτευσης και της αβεβαιότητας. Η πίστη μας στον Χριστό είναι η κινητήρια δύναμη της νέας ζωής μας. Και η πίστη αυτή δεν είναι ούτε «κενή» ούτε «ματαία». Είναι αστείρευτη πηγή δυναμικής και καρποφόρου ζωής. 
 

Έχουμε δεχτεί άραγε  τον αναστημένο Χριστό στην καρδιά μας; Έχει δώσει η ανάστασή του νόημα στη ζωή μας; Μακάρι την ευχή των ημερών, που θα ακούγεται ακόμη για σαράντα μέρες από την Κυριακή του Πάσχα, να την πιστεύαμε κιόλας όλοι: Χριστός ανέστη!


Αφήστε μια απάντηση