ΤΩΡΑ… Ή ΜΕΤΑ; του Τίτου Πυλαρινού, Συν.Διευθυντή Αγροφυλακής

Ο προορισμός, το έργο και το καθήκον που αναβάλλονται είναι η ευχαρίστηση του Διαβόλου. Η πιο σημαντική στιγμή της ζωής σου είναι το ΤΩΡΑ. Μην αφήνεις τη διστακτικότητα και αναβλητικότητα να σ’ εμποδίσουν από τον προορισμό σου. Η αναβλητικότητα είναι το σύμπτωμα, ο φόβος είναι το πρόβλημα. Όταν καθυστερείς τα καθήκοντά σου, χαροποιείς το διάβολο.

Να είσαι ζηλωτής σε σχέση με το χρόνο σου, που είναι ο μεγαλύτερος θησαυρός σου. Οι ιδέες έχουν μια σύντομη διάρκεια – να γιατί πρέπει να δράσουμε πριν από την ημερομηνία της λήξης τους. Η αναβλητικότητα είναι η ικανότητα να μένεις στο χθες. Κι αν ακόμα βρίσκεσαι πάνω στις σωστές ράγες δεν θα φτάσεις πουθενά ακόμη τρέχοντας, αν μένεις στην ίδια θέση. Αναβάλλοντας να κάνεις ένα απλό πράγμα το κάνεις δύσκολο και αναβάλλοντας ένα δύσκολο, το κάνεις αδύνατο.

Η υπακοή είναι του Θεού η μέθοδος που προμηθεύει για τη ζωή σου. «Αν είστε πρόθυμοι και υπάκουοι θα φάτε τα αγαθά της γης» (Ησ. 1:19). Η υπακοή φέρνει ευλογίες. Η καθυστερημένη υπακοή είναι παρακοή. Η υπακοή λέει «αμέσως». Την αποθάρρυνση πάντα ακολουθεί απόφαση με καθυστέρηση δράσης.

Σήμερα είναι η μέρα του ξεκινήματος. Είναι πάντα πολύ νωρίς να σταματήσεις. Ο συντομότερος δρόμος να βγεις από την τρύπα είναι να υπακούσεις στο Θεό. Υπάρχει μια αιτία γιτί ο Θεός αποκάλυψε την ιδέα σε σένα σήμερα. «Πρέπει να υπακούμε στο Θεό μάλλον πάρα στους ανθρώπους» (Πράξ. 5:29). Επιλέγοντας να υπακούμε στους ανθρώπους σημαίνει ότι επιμένουμε να μην υπακούμε στο Θεό. Να είστε σταθερά υπάκουο, ενεργώντας χωρίς καθυστέρηση. Αυτό που οι πιο πολλοί άνθρωποι χρειάζονται είναι ένα ξυπνητήρι που θα χτυπά όταν είναι καιρός γι’ αυτούς να αρπάζουν την ευκαιρία.

Γιατί δεν φτάνουμε στις ευκαιρίες τόσο γρήγορα, όσο φτάνουμε στα τέρματα; Η αναβλητικότητα είναι ο τάφος στον οποίο η ευκαιρία είναι θαμμένη.

Οιοσδήποτε καυχιέται για το τι θα κάνει αύριο, πιθανόν το ίδιο έκανε και χθες. Σκοτώνοντας το χρόνο δεν είναι έγκλημα, είναι αυτοκτονία. Δύο πράγματα κλέβουν την ειρήνη του νου των ανθρώπων: έργο μισοτελειωμένο και δουλειά που δεν έχει αρχίσει.

Η ευκαιρία συχνά χάνεται στη σκέψη. Οι καλές αποφάσεις μοιάζουν με τα μωρά που κλαίνε στην εκκλησία. Τα βγάζουν αμέσως έξω. Καταπιάσου με κάθε δυσκολία με την πρώτη, γιατί η αργοπορία την καθιστά μεγαλύτερη. Όσο πιο τεμπέλης κάποιος είναι σήμερα, τόσο χειρότερος γίνεται αύριο. Η τραγωδία της ζωής δεν είναι ότι τελειώνει τόσο σύντομα αλλά το ότι περιμένουμε τόσο πολύ να την αρχίσουμε.

ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗΝ ΑΝΑΒΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙΡΟΣ.

(Απόδο         (Μετάφραση από τα αγγλικά: Τίτος Πυλαρινός, Συν/χος Διευθυντής Αγροφυλακής)


Αφήστε μια απάντηση