ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ του John Blanchard

Τίτλος στα αγγλικά: ULTIMATE QUESTIONS?
Συγγραφέας: John  Blanchard
Μετάφραση από τα αγγλικά: Γ.Σ.Κ.
Φιλολογική επιμέλεια: Μαριάνθη Λ. Κοκτσίδου
ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ: EVANGELICAL PRESS, Faverdale North, Dralington, DL30PH, ENGLAND
www.epbooks.org 

****************

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Είχα την ευχαρίστηση να επισκεφτώ την Ελλάδα αρκετές φορές στο παρελθόν. ΄Ηταν επίσης προνόμιό μου να διακονήσω το Λόγο το Θεού σε διάφορα μέρη της πατρίδας σας. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό για μένα, καθώς πριν  2000 χρόνια  η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα της Ευρώπης που δέχτηκε το Χριστιανικό Ευαγγέλιο.

Γι’ αυτούς του λόγους είμαι πολύ χαρούμενος που αυτό το μικρό βιβλίο μεταφράστηκε στην Ελληνική γλώσσα και, πιστεύω, θα γίνει  μέσο μεγάλης ευλογίας σε πολλούς που θα το διαβάσουν. Το βιβλίο απαντά στα μεγαλύτερα ερωτήματα που αντιμετωπίζει ο κάθε άνθρωπος.  Θα σας παρακαλέσω να το διαβάσετε πολύ προσεκτικά.  

JOHN BLANCHARD

 

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ JOHN BLANCHARD 

Ο Dr John Blanchard είναι διεθνώς γνωστός ως ιεροκήρυκας, δάσκαλος, απολογητής και συγγραφέας. ΄Εχει συγγράψει 25 βιβλία. Το  βιβλίο του «Does God believe in Atheists?» (ΠΙΣΤΕΥΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΘΕΪΣΤΕΣ;), με 655 μεγάλες σελίδες,  κυκλοφόρησε το 2000 από τις εκδόσεις EVANGELICAL PRESS. Το 2001 ψηφίστηκε ως «το καλύτερο Χριστιανικό βιβλίο» και βραβεύτηκε στη Βρετανία. ΄Εγινε μπεστ σέλλερ. Τα βιβλία του «Right With God», (που μεταφραστηκε στα ελληνικά και έχει εκδοθεί για δεύτερη φορά) και «Ultimate Questions»ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ  είναι από τα πιο πολυχρησιμοποιημένα στη Βρετανία και σε όλο τον κόσμο. Μάλιστα το δεύτερο έχει μεταφραστεί σε 40 γλώσσες (και στα ελληνικά) και κυκλοφόρησε σε 15.000.000 αντίτυπα. Ο John Blanchard προσκαλείται τακτικά από Εκκλησίες, οργανώσεις, πανεπιστήμια, τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς,  για να δώσει διαλέξεις, κυρίως  απολογητικού περιεχομένου. ΄Εχει επισκεφτεί πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων και την Ελλάδα, όπου κήρυξε σε αρκετές πόλεις.

 

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Η ζωή είναι γεμάτη ερωτήματα. Μερικά είναι επουσιώδη, άλλα πιο σοβαρά και άλλα ιδιαίτερα σπουδαία. Καθώς διαβάζεις αυτά τα λόγια, μπορεί κι εσύ να έχεις ερωτήματα για την υγεία, την οικονομική σου κατάσταση, τη δουλειά σου, την οικογένειά σου ή το μέλλον σου. Οι σοβαρότερες, οι σημαντικότερες ερωτήσεις είναι για τον Θεό και τη σχέση σου μ’ Αυτόν. Τίποτε στη ζωή δεν είναι πιο σπουδαίο απ’ αυτό. Η καλή υγεία, η οικονομική σταθερότητα, η σίγουρη εργασία, η ευτυχισμένη οικογένεια και ένα ελπιδοφόρο μέλλον, είναι όλα αυτά που ζητούν οι άνθρωποι. Κι όμως, όλα αυτά δεν είναι παρά πρόσκαιρα και τελικά χωρίς σκοπό, εκτός κι αν έχεις μια ζωντανή σχέση με τον Θεό, που να είναι ξεκάθαρη και βέβαιη και που θα διαρκέσει για πάντα.
Στις σελίδες που ακολουθούν, θα ανακαλύψεις γιατί μια τέτοια σχέση είναι τέτοιας επιτακτικής ανάγκης και πώς μπορεί να πραγματοποιηθεί. Οι ερωτήσεις που ακολουθούν είναι οι πιο σοβαρές και σπουδαίες, που θα μπορούσε ο καθένας να ρωτήσει. Οι απαντήσεις είναι αυτές που χρειάζεται ο καθένας μας. Παρακαλώ, διάβασε με επιμέλεια και προσεκτικά όλες τις σελίδες αυτού του μικρού βιβλίου – μάλιστα, αν είναι ανάγκη πάνω από μια φορά. Προσπάθησε να πάρεις σοβαρά υπόψη το μήνυμά τους.

Είναι κάποιος εκεί;

Αυτή είναι η βασική ερώτηση. Αν ο Θεός δεν υπάρχει, τότε η έρευνα ι’ Αυτόν είναι χωρίς σκοπό. «Εκείνος που πλησιάζει το Θεό πρέπει να ιστεύει στην ύπαρξή του» (Εβραίους 11:6). Αν και είναι αδύνατο να αποδείξουμε» τον Θεό με μαθηματικό τρόπο, υπάρχουν αποδείξεις ολύ πειστικές. Πάρε την ύπαρξη του σύμπαντος. Αν πούμε ότι είναι αποτέλεσμα τύχης, ότε εγείρονται πολλά ερωτηματικά και δε μας δίνουν απάντηση σε ανένα. Για παράδειγμα, στη θεωρία του Big Bang (Μεγάλη ΄Εκρηξη), από πού προήλθαν οι πρώτες ύλες; Ούτε και μια «Μεγάλη ΄Εκρηξη» πορεί να δημιουργήσει κάτι από το τίποτε! Η θεωρία της εξέλιξης είναι πλατιά διαδεδομένη, αλλά είναι κι αυτή αδύνατη. Πώς μπορεί το «τίποτε» να εξελιχτεί σε «κάτι», και μάλιστα σε θαυμαστές και πολύπλοκες μορφές ζωής;
΄Ολες οι άλλες θεωρίες είναι εξίσου αδύνατες, ευάλωτες. Η μόνη κανοποιητική εξήγηση είναι ότι «στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τον ουρανό και τη γη» (Γένεσις 1:1). Ο κόσμος μας δεν είναι αποτέλεσμα μιας γιγάντιας ενέργειας με τη συμμετοχή στοιχείων που ήταν «πάντοτε εκεί». Αντίθετα « με το Λόγο του Θεού έχουν διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες όλα όσα αποτελούν τη δημιουργία, έτσι που από τα αόρατα να έχουν δημιουργηθεί τα ορατά» (Εβραίους 11:3). Η δημιουργία είχε μια αρχή και ήταν ο Θεός που την έφερε στην ύπαρξη. «Γιατί αυτός είπε και έγιναν, πρόσταξε αυτός και θεμελιώθηκαν» (Ψαλμός 33:9). Αυτό ενισχύεται από την εκπληκτική τάξη και το σχέδιο της δημιουργίας, που φαίνεται παντού, και από τους νόμους του σύμπαντος που κρατούν τα πάντα μαζί, από την απεραντοσύνη του εξωτερικού διαστήματος ως τους μικροσκοπικούς οργανισμούς. Το σχέδιο δείχνει σχεδιαστή και οι νόμοι νομοθέτη. Ο Θεός είναι και τα δυο! «Είναι ο Θεός που δημιούργησε τον κόσμο κι όλα όσα υπάρχουν σ’ αυτόν» (Πράξεις 17:24).

Η πιο δυνατή «μαρτυρία για τη δημιουργία» είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Σ’ αντίθεση με τα άλλα ζώα, ο άνθρωπος έχει κάτι που το ονομάζουμε «προσωπικότητα». Ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να κάνει έξυπνες επιλογές, έχει συνείδηση και μπορεί να διακρίνει ανάμεσα στο σωστό και το λάθος. ΄Εχει την ιδιότητα να αγαπά και να έχει ευσπλαχνία. Πάνω απ’ όλα έχει το ένστικτο της λατρείας. Από πού πήρε αυτές τις ιδιότητες; Ούτε η εξέλιξη ούτε το πλήθος των τυχαίων περιστατικών μπορούσαν να τα παράγουν αυτά. Η σαφής απάντηση είναι ότι, «ο Κύριος ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο από το χώμα της γης και φύσηξε μέσα στα ρουθούνια του πνοή ζωής. ΄Ετσι έγινε ο άνθρωπος ζωντανό ον» (Γένεσις 2:7). Ο άνθρωπος δεν είναι αποτέλεσμα της τύχης. Ο Ψαλμωδός 139:14 διακηρύττει για τον Δημιουργό του σύμπαντος:
«…μ’ έκανες πλάσμα σου τόσο θαυμαστό».

Μιλάει ο Θεός;

Αυτή είναι μια ζωτική ερώτηση. Αν η απάντηση αφήνονταν σε μας, θα είχαμε τέλεια άγνοια για τον Θεό. «Θαρρείς ότι μπορείς τα βάθη να νοήσεις του Θεού, τα μυστικά να εξιχνιάσεις του Παντοδύναμου;» (Ιώβ 11:7). Τον Θεό δεν μπορούμε να Τον κατανοήσουμε. Γι’ αυτό είναι ανάγκη να μας αποκαλύψει τον Εαυτό Του. Η δημιουργία είναι ένας από τους κύριους τρόπους με τους οποίους μας αποκαλύπτεται. «Οι ουρανοί διηγούνται την δόξαν του Θεού, και το στερέωμα αναγγέλλει το έργον των χειρών αυτού» (Ψαλμός 19:1).
Το άπειρο μέγεθος του σύμπαντος, η εκπληκτική ισορροπία, η ποικιλία και η ομορφιά αποκαλύπτουν πολλά για τον Θεό, που τα δημιούργησε. Με τη δημιουργία Του ο Θεός δείχνει την τεράστια δύναμή Του, την τρομερή διάνοιά Του και την καταπληκτική φαντασία Του. « Καθότι οι αόρατες ιδιότητές του, δηλαδή τόσο η παντοτινή δύναμή του όσο και η θεϊκή του υπόσταση, από την αρχή ακόμα της δημιουργίας του κόσμου διακρίνονται καθαρά, καθώς γίνονται αντιληπτές με το νου μέσα στα δημιουργήματα, έτσι που να είναι οι άνθρωποι τελείως αδικαιολόγητοι» (Ρωμαίους 1:20).
Όταν επικοινωνούμε ο ένας με τον άλλον, εμπιστευόμαστε σε μεγάλο βαθμό στα λόγια. Ο Θεός επίσης μιλά στους ανθρώπους με τα λόγια Του, δηλαδή τα λόγια της Βίβλου. Περίπου 4000 φορές, μόνο στην Παλαιά Διαθήκη, (500 φορές στα πέντε πρώτα βιβλία), βρίσκουμε εκφράσεις όπως « ο Κύριος μίλησε», «ο Κύριος παρήγγειλε» και «ο Κύριος είπε». Γι’ αυτό υπάρχει και η αξίωση ότι «καμιά προφητεία δεν έγινε ποτέ από ανθρώπινη πρωτοβουλία, αλλά  από το Άγιο Πνεύμα καθοδηγούμενοι μίλησαν άγιοι άνθρωποι του Θεού» (Β’ Πέτρου 1:21).
Σε κανένα άλλο κείμενο δεν μπορούμε να βρούμε τόσο μεγάλο αριθμό ξεκάθαρων και λεπτομερών προφητειών, οι οποίες έγιναναπό ανθρώπους, που τόνιζαν ότι μιλούν εκ μέρους του Θεού, και οι οποίες ύστεραεκπληρώθηκαν κατά γράμμα. Δεν μπορούσαν όλα αυτά να έγιναν τυχαία. Επίσης έχουμε την επίδραση της Βίβλου στη ζωή των ανθρώπων. Κανένα άλλο βιβλίο δεν είχε μια τέτοια δύναμη να αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων. Εκατομμύρια άνθρωποι, στη διάρκεια των αιώνων, έχουν αποδείξει από προσωπική εμπειρία ότι «Ο νόμος τού Κυρίου είναι άμωμος, επιστρέφει ψυχή, η μαρτυρία τού Κυρίου είναι πιστή, σοφίζει τον απλό, τα διατάγματα του Κυρίου είναι ευθέα, ευφραίνουν την καρδιά, η εντολή τού Κυρίου είναι λαμπρή, φωτίζει τα μάτια» (Ψαλμός 19:7,8). Μετά περίπου από 2000 χρόνια κανένας ειδήμων σε οποιοδήποτε τομέα, δε διέψευσε ούτε μια διακήρυξη της Βίβλου. Και ο λόγος είναι επειδή «Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστη» (Β’ Τιμόθεου 3:16) Και πρέπει να τη δεχτούμε, «όχι ως λόγο ανθρώπινο, αλλά – όπως και είναι στην πραγματικότητα – ως Λόγο Θεού» (Α’ Θεσσαλονικείς 2:13).
Ποιες είναι οι ιδιότητες του Θεού;

Είναι προφανές ότι αυτή θα ήταν η δεύτερη ερώτηση που θα μας απασχολούσε. Να αναγνωρίσει κάποιος την ύπαρξη του Θεού είναι ένα πράγμα, και να Τον δεχτεί από μια γενική άποψη, ότι δηλ. ο Θεός μιλά σε μας, στη δημιουργία και μέσα από τις σελίδες της Βίβλου, είναι
εντελώς άλλο. Χρειάζεται όμως να γνωρίσουμε περισσότερα για τον Θεό. Πώς είναι ακριβώς ο Θεός; Η Αγία Γραφή μας δίνει πολλές καθαρές και θετικές απαντήσεις, σ’ αυτήν την πολύ σπουδαία ερώτηση. Παρακάτω παραθέτουμε μερικές: Ο Θεός είναι πρόσωπο. Ο Θεός δεν είναι «αντικείμενο», μια δύναμη ή μια επίδραση. Ο Θεός σκέφτεται, αισθάνεται, επιθυμεί και ενεργεί με τρόπους, που δείχνουν ότι είναι ένα ζωντανό προσωπικό Ον. Δεν είναι «ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας» ή κάποιο είδος «σούπερμαν». «Ο Κύριος, όμως, είναι αληθινός Θεός, είναι ζωντανός Θεός, και αιώνιος βασιλιάς» (Ιερεμίας 10:10). Ο Θεός είναι ένας. Υπάρχει μόνο ένας αληθινός Θεός. Αυτός λέει: «Εγώ είμαι ο πρώτος, και εγώ ο έσχατος, και εκτός από μένα Θεός δεν υπάρχει» (Ησαϊας 44:6). Ακόμη ο Θεός έχει φανερώσει τον Εαυτό Του ως «Τριάδα» δηλ. τρία πρόσωπα: Ο Πατέρας, ο Υιός (Ιησούς Χριστός) και το Άγιο Πνεύμα. Το καθένα απ’ αυτά είναι αληθινό, πλήρες και ίσο με τον Θεό. Η Βίβλος λέει: «ο Θεός Πατέρας να δοξάζεται» (Φιλιππησίους 2:11), «Θεός ήταν ο Λόγος (Ιησούς Χριστός)» (Ιωάννης 1:1) και μιλάει για «τον Κύριο, που είναι το Πνεύμα» (Β’ Κορινθίους 3:18). Ενώ είναι μόνο ένας Θεός, υπάρχουν τρία Πρόσωπα στην Θεότητα. Ο Θεός είναι πνεύμα. Δεν έχει φυσικές διαστάσεις. Δεν έχει σώμα ούτε και χαρακτηριστικά που να ορίζονται με όρους μεγέθους και σχήματος. «Ο Θεός είναι πνεύμα κι εκείνοι που τον λατρεύουν, πρέπει να τον λατρεύουν πνευματικά και αληθινά» (Ιωάννης 4:24). Αυτό σημαίνει ότι ο Θεός είναι αόρατος. «Τον Θεό κανένας δεν τον είδε ποτέ» (Ιωάννης 1:18). Αυτό σημαίνει ότι δεν περιορίζεται σ’ έναν τόπο τον ίδιο χρόνο, αλλά είναι παντού πάντοτε. «Δεν γεμίζω εγώ τον ουρανό και τη γη; λέει ο Κύριος» (Ιερεμίας 23:24). Εκτός από οτιδήποτε άλλο, αυτό σημαίνει ότι ο Θεός είναι πλήρως ενήμερος για το κάθε τι που συμβαίνει παντού. Αυτό περικλείει όχι μόνο ό,τι κάνεις και λες εσύ, αλλά και κάθε σκέψη που περνά από το μυαλό σου. Ο Θεός είναι αιώνιος. Ο Θεός δεν έχει αρχή. Η Βίβλος λέει «από τον αιώνα μέχρι τον αιώνα, εσύ είσαι ο Θεός» (Ψαλμός 90:2). Δεν υπήρξε ποτέ χρόνος που ο Θεός δεν υπήρχε, ούτε και θα υπάρξει ποτέ καιρός που ο Θεός δεν θα υπάρχει. Ο Θεός περιγράφει τον Εαυτό Του ως  «αυτός που υπάρχει, που υπήρχε και που είναι να έρθει» (Αποκάλυψη 1:8). Και παραμένει αιώνια αναλλοίωτος «εγώ είμαι ο Κύριος, δεν αλλοιώνομαι» (Μαλαχίας 3:6).  Ό,τι ήταν πάντοτε ο Θεός, αυτό είναι τώρα και αυτό θα είναι πάντοτε στο μέλλον.
Ο Θεός είναι ανεξάρτητος. Όλα τα άλλα ζωντανά όντα είναι εξαρτώμενα από ανθρώπους ή από πράγματα και τελικά από τον Θεό: Ο Θεός όμως είναι ολότελα ανεξάρτητος από τη δημιουργία Του. Μπορεί να επιζήσει από μόνος Του. «Ούτε υπηρετείται από χέρια ανθρώπινα, σαν να είχε ανάγκη από κάτι, αφού είναι αυτός ο ίδιος που δίνει σε όλα ζωή και πνοή και τα πάντα» (Πράξεις 17:25). Ο Θεός είναι άγιος. Ο Θεός είναι «ένδοξος σε αγιότητα, θαυμαστός σε ύμνους» (΄Εξοδος 15:11). Δεν μπορεί να υπάρξει σύγκριση με την αγιότητα του Θεού. «Δεν υπάρχει άγιος καθώς ο Κύριος» (Α’ Σαμουήλ 2:2), δηλαδή που είναι ολότελα χωρίς μειονέκτημα ή ατέλεια. Η Βίβλος λέει γι’ Αυτόν: «Τα μάτια σου είναι καθαρότερα, από το να βλέπεις τα πονηρά» (Αββακούμ 1:13). Κι Αυτός ο άγιος Θεός απαιτεί αγιότητα από τον καθένα μας. Η εντολή σε μας σήμερα είναι: «Άγιοι να γίνετε, καθότι εγώ είμαι άγιος» (Α’ Πέτρου 1:16).
Ο Θεός είναι δίκαιος. Η Αγία Γραφή λέει ότι «ο Κύριος είναι Θεός κρίσεως» (Ησαϊας 30:18) και ότι «δικαιοσύνη και κρίση είναι η βάση τού θρόνου του» (Ψαλμός 97:2). Ο Θεός δεν είναι μόνο ο Πλάστης και ο Συντηρητής μας, είναι και ο Κριτής μας. Μας ανταμείβει και μας τιμωρεί και τώρα και αιώνια, με δικαιοσύνη που είναι τέλεια, χωρίς να μπορείς να κάνεις έφεση ή να αντιδικήσεις μαζί Του. Ο Θεός είναι τέλειος. Η γνώση Του είναι τέλεια, «μια και δεν υπάρχει κανένα δημιούργημα αδιερεύνητο για το Θεό, κι είναι όλα γυμνά και διάφανα μπροστά στα μάτια του, στον οποίο και θα δώσουμε λόγο» (Εβραίους 4:13). Ο Θεός γνωρίζει καθετί από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, ακόμη και όλες τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μας. Η σοφία Του είναι τέλεια και υπερβολικά πάνω από την κατανόησή μας. «Αλήθεια, τι βάθος απροσμέτρητο πλούτου και σοφίας και γνώσεως Θεού! Πόσο ανεξερεύνητες είναι οι βουλές του Θεού και πόσο ανεξιχνίαστες οι μέθοδοί του!» (Ρωμαίους 11:33).
Ο Θεός είναι Κυρίαρχος. Αυτός είναι ο μόνος και υπέρτατος κυβερνήτης της οικουμένης και δεν υπάρχει τίποτα έξω από τον έλεγχό Του. «Όλα όσα ο Κύριος θέλησε δημιούργησε» (Ψαλμός 135:6). Για τον Θεό δεν υπάρχουν τυχαία γεγονότα ή εκπλήξεις. Αυτός γράφει την ιστορία όλου του κόσμου και «πραγματοποιεί τα πάντα όπως θέλει και επιθυμεί ο ίδιος» (Εφεσίους 1:11). Ο Θεός δεν χρειάζεται τη συμβουλή και τη συγκατάθεση για οτιδήποτε επιλέγει να κάνει. Ούτε και κανένας μπορεί να Τον εμποδίσει να κάνει ό,τι Τον ευχαριστεί. «Δεν υπάρχει ο εμποδίζων την χείρα αυτού ή ο λέγων προς αυτόν, Τι έκαμες;» (Δανιήλ 4:35).
Ο Θεός είναι Παντοδύναμος. Αυτός κατέχει όλη τη δύναμη. Αυτός είπε: «Δες, εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός κάθε σάρκας· υπάρχει κάποιο πράγμα δύσκολο σε μένα;» (Ιερεμίας 32:27). Υπάρχουν μερικά πράγματα που ο Θεός δεν μπορεί να τα κάνει, όπως, π.χ., δεν μπορεί να ψευστεί ή να αλλάξει ή να κάνει λάθη ή να αμαρτήσει ή να αρνηθεί τον εαυτό Του. Μπορεί όμως να κάνει ό,τι επιθυμεί και είναι σύμφωνο με το χαρακτήρα Του.
Αυτές είναι σε γενικές γραμμές μερικές ιδιότητες που ο Θεός αποκάλυψε στη Βίβλο για τη φύση και το χαρακτήρα Του. Υπάρχουν και άλλες αλήθειες για τον Θεό στη Βίβλο, που θα δούμε σε άλλο κεφάλαιο, αν και υπάρχουν κάποια πράγματα γι’ Αυτόν που πιθανόν δεν είναι δυνατόν να κατανοήσουμε. Ο Θεός «κάμνει μεγαλεία ανεξιχνίαστα, θαυμάσια αναρίθμητα» (Ιώβ 5:9). Απ’ αυτήν την άποψη, «Τον Παντοδύναμο, δεν μπορούμε να τον εννοήσουμε» (Ιώβ 37:23) και καμιά ιδιοφυία και ανθρώπινη λογική δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό. Το γεγονός αυτό δεν θα έπρεπε να μας προκαλέσει έκπληξη. Αν μπορούσαμε να κατανοήσουμε τον Θεό, τότε δεν θα ήταν άξιος της λατρείας μας.

Ποιος είμαι;

Οι πιέσεις και τα προβλήματα της σύγχρονης ζωής οδηγούν πολλούς ανθρώπους σε μια ανήσυχη αναζήτηση για το νόημα και το σκοπό της ζωής. ΄Εχουμε δει μερικές αλήθειες για το ποιος είναι ο Θεός.
Το ερώτημα τώρα είναι, ποιοι είμαστε εμείς; Γιατί υπάρχουμε; Γιατί είμαστε εδώ; Η ζωή του ανθρώπου έχει κάποιο νόημα ή σκοπό; Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε είναι ότι ο άνθρωπος «δεν υπάρχει» απλώς. Είναι κάτι παραπάνω από μια τυχαία συσσώρευση κυττάρων, που έτσι συνέβη να ταιριάζουν μεταξύ τους,
και να σχηματίζουν αυτό που ονομάζουμε «ανθρώπινο ον». Η Βίβλος μάς λέει ότι ο άνθρωπος πλάστηκε ειδικά από τον σοφό και άγιο Θεό.
«Και ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο σύμφωνα με τη δική του εικόνα, σύμφωνα με την εικόνα τού Θεού τον δημιούργησε, αρσενικό και θηλυκό τούς δημιούργησε» (Γένεσις 1:27). Ο άνθρωπος είναι παραπάνω από ένα καλά αναπτυγμένο ζώο ή έναν εξευγενισμένο πίθηκο. Είναι τόσο διαφορετικός από τα άλλα δημιουργήματα, όσο είναι τα ζώα από τα φυτά και τα φυτά από τα ορυκτά. Από άποψη μεγέθους είναι μικροσκοπικός, σε σύγκριση με τον ήλιο, τη σελήνη και τα άστρα, παρ’ όλα αυτά ο Θεός του έδωσε μοναδική και τιμητική θέση στο σύμπαν. Αυτό φαίνεται σε μια από τις πρώτες εντολές που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο: «και τους ευλόγησε ο Θεός, και είπε σ’ αυτούς ο Θεός: Αυξάνεστε και πληθύνεστε και γεμίστε τη γη» (Γένεσις 1:28). Ο άνθρωπος έγινε ο προσωπικός αντιπρόσωπος του Θεού στη γη, με εξουσία σ’ όλα τα άλλα ζωντανά δημιουργήματα.
Στο άνθρωπο ακόμη δόθηκε μια ξεχωριστή μεγαλοπρέπεια. Το ότι δημιουργήθηκε «κατ’ εικόνα Θεού» δε σημαίνει ότι πλάστηκε στο ίδιο μέγεθος και τη μορφή του Θεού
(είδαμε ότι ο Θεός δεν έχει “μέγεθος” ή “μορφή”), ούτε ότι ο άνθρωπος ήταν μια μικρογραφία του Θεού, που κατέχει όλες τις ιδιότητές Του σε μικρή ποσότητα. Εννοεί ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε ως πνευματικό, λογικό, ηθικό και αθάνατο ον, με μια φύση που ήταν τέλεια. Μ’ άλλα λόγια, ήταν η αληθινή αντανάκλαση του άγιου χαρακτήρα του Θεού. Και το πιο σπουδαίο, ο άνθρωπος με χαρά και σταθερά επέλεξε να υπακούει όλες τις εντολές του Θεού και ως αποτέλεσμα, ζούσε σε τέλεια αρμονία με τον Θεό. Ο άνθρωπος δεν είχε «κρίση ταυτότητας», τότε! ΄Ηξερε ακριβώς ποιος ήταν και γιατί βρισκόταν στον κόσμο και με υπακοή κράτησε τη θέση που του έδωσε ο Θεός. Και δεν ήταν μόνο ο άνθρωπος ολότελα ευχαριστημένος και πλήρως ικανοποιημένος με τη θέση του στον κόσμο, αλλά και ο Θεός ήταν ικανοποιημένος με τον άνθρωπο! Το γνωρίζουμε αυτό, γιατί μας το λέει η Βίβλος. Ο Θεός τελείωσε το έργο της δημιουργίας Του με τον άνθρωπο ως την κορωνίδα της δόξας Του: «Και είδε ο Θεός όλα όσα δημιούργησε· και να, ήσαν πολύ καλά» (Γένεσις 1:31). Σ’ αυτό το σημείο της ιστορίας, τέλειοι άνθρωποι ζούσαν σ’ ένα τέλειο περιβάλλον, σε τέλεια σχέση ο ένας με τον άλλο και σε τέλεια αρμονία με τον Θεό. Η κατάσταση όμως του ανθρώπου σήμερα δεν είναι έτσι. Τι συνέβη;

Τι πήγε λάθος;

Η άμεση και σαφής απάντηση είναι ότι «η αμαρτία μπήκε στον κόσμο εξαιτίας ενός ανθρώπου και εξαιτίας της αμαρτίας ο θάνατος» (Ρωμαίους 5:12).
Ο πρώτος άνδρας και η πρώτη γυναίκα (Αδάμ και Εύα) είχαν μεγάλη ελευθερία, αλλά και μια σοβαρή προειδοποίηση: «από το δέντρο τής γνώσης τού καλού και του κακού, όμως, δεν θα φας απ’ αυτό, επειδή, την ίδια ημέρα που θα φας απ’ αυτό, θα πεθάνεις οπωσδήποτε» (Γένεσις 2:17). Αυτή ήταν μια δοκιμασία για τον άνθρωπο αν ήταν πρόθυμος να υπακούσει σ’ αυτό που είπε ο Θεός, απλώς και μόνο γιατί το είπε Θεός. Ο διάβολος όμως έκανε την Εύα να αμφιβάλλει και να παρακούσει στα λόγια του Θεού: «Και η γυναίκα είδε ότι το δέντρο ήταν καλό για τροφή, και ότι ήταν αρεστό στα μάτια, και το δέντρο ήταν επιθυμητό στο να δίνει γνώση, και αφού πήρε από τον καρπό του, έφαγε, και έδωσε και στον άνδρα της μαζί της, κι αυτός έφαγε» (Γένεσις 3:6). Τη στιγμή εκείνη « η αμαρτία μπήκε στον κόσμο». Με την ενσυνείδητη παρακοή του ο άνθρωπος, απέκοψε τον εαυτό του από τον Θεό. Ο Αδάμ και η Εύα αντί να αγαπούν τον Θεό, κατατρόμαξαν απ’ Αυτόν: «κρύφτηκαν από το πρόσωπο του Κυρίου τού Θεού, ανάμεσα στα δέντρα τού παραδείσου» (Γένεσις 3:8). Η αμαρτία τούς έκανε να αισθάνονται ντροπή, ενοχή και φόβο. Ο Θεός όμως είχε πει ότι ο άνθρωπος θα πέθαινε, αν παράκουε κι αυτό έγινε. Θάνατος σημαίνει αποχωρισμός. Σε μια τρομερή στιγμή ο άνθρωπος αποχωρίστηκε από τον Θεό, πέθανε πνευματικά. Επίσης άρχισε να πεθαίνει και φυσικά και έτσι τώρα είχε μια νεκρή ψυχή και ένα θνητό σώμα. Αυτό όμως δεν ήταν όλο. Τα τέκνα του Αδάμ και της Εύας κληρονόμησαν διεφθαρμένη φύση και αμαρτωλό χαρακτήρα. Και από τότε, όπως η μόλυνση στην πηγή του ποταμού, το δηλητήριο της αμαρτίας μεταφέρεται στους απογόνους του Αδάμ, έτσι ώστε «ο θάνατος πέρασε σε όλους τους ανθρώπους, καθόσο όλοι αμάρτησαν» (Ρωμαίους 5:12).
Σημειώστε τη σπουδαία λέξη «όλοι», που συμπεριλαμβάνει και το συγγραφέα και τον αναγνώστη αυτού του μικρού βιβλίου. Μπορεί ποτέ να μην συναντηθούμε εδώ στη γη, αλλά έχουμε κάτι κοινό και οι δυο μας, είμαστε αμαρτωλοί και πεθαίνουμε. «Αν πούμε πως δεν έχουμε αμαρτία, τότε αυταπατώμαστε και από μέσα μας λείπει η αλήθεια» (Α’ Ιωάννου 1:8). Κι αν λέμε ότι δεν θα πεθάνουμε, κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας. Τα γεγονότα δεν αλλάζουν, ακόμη κι αν δεν τα παίρνουμε στα σοβαρά. Πολλές από τις επικεφαλίδες των εφημερίδων, η τηλεόραση, το ραδιόφωνο σήμερα, μας θυμίζουν το γεγονός ότι ο κόσμος βρίσκεται σε αταξία. Είναι εύκολο να καταδικάζουμε τη βία, την αδικία, την ανομία και την εγκληματικότητα στην κοινωνία. Προτού όμως κάνουμε κριτική στους άλλους, ρώτησε τον εαυτό σου αν είσαι τέλειος και αν ζεις μια ζωή που ευαρεστεί τον άγιο Θεό.
Είσαι απόλυτα τίμιος, καθαρός, στοργικός, ανιδιοτελής; Ο Θεός γνωρίζει τις απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα – κι ασφαλώς τις γνωρίζεις κι εσύ! «΄Ολοι αμάρτησαν και στερούνται τη δόξα του Θεού» (Ρωμαίους 3:23). Είσαι αμαρτωλός από τη γέννησή σου, από τη φύση και τις πράξεις σου καθώς και από δική σου επιλογή. Και επειγόντως, πρέπει να έρθεις αντιμέτωπος με τα γεγονότα και τις συνέπειες.

Είναι η αμαρτία σοβαρή;

Όταν γίνεται διάγνωση της ασθένειας, ρωτάς: «Είναι σοβαρή;» Είναι όμως ακόμη πιο σπουδαίο, να ρωτήσεις για την πνευματική αρρώστια της αμαρτίας. Πολλοί άνθρωποι θα παραδεχτούν και μάλιστα με χαμόγελο ότι είναι αμαρτωλοί, γιατί, στην πραγματικότητα, δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει αμαρτία. Γιατί την μεταχειρίζονται επιπόλαια, ισχυρίζονται ότι είναι «απλώς η ανθρώπινη φύση» ή κρύβονται πίσω από το γεγονός ότι «ο καθένας κάνει αμαρτίες». Αυτές όμως οι δηλώσεις δεν είναι παρά ελιγμοί για να ξεφύγουν το πραγματικό θέμα, τη σοβαρότητα της αμαρτίας. Παρακάτω αναφέρουμε μερικές αλήθειες που λέει η Βίβλος για σένα, ως αμαρτωλό.

Είσαι διεφθαρμένος. Αυτό δε σημαίνει ότι είσαι τόσο κακός όσο πιθανόν θα μπορούσες να ήσουνα, ούτε και ότι συνεχώς διαπράττεις κάθε είδους αμαρτία. Ούτε ακόμη σημαίνει ότι δεν μπορείς να διακρίνεις το σωστό από το λάθος ή δεν κάνεις πράγματα που είναι ωφέλιμα και χρήσιμα. Σημαίνει όμως ότι η αμαρτία έχει εισχωρήσει σε κάθε τμήμα της φύσης και προσωπικότητάς σου, στο νου, στη θέληση, στα αισθήματα, στη συνείδηση, στην ιδιοσυγκρασία και στη φαντασία σου. «Η καρδιά είναι απατηλή περισσότερο απ’ όλα, και υπερβολικά διεφθαρμένη» (Ιερεμίας 17:9). Η ρίζα της ανώμαλης κατάστασής σου δεν είναι αυτά που κάνεις, αλλά αυτό που είσαι! Αμαρτάνεις, γιατί απλά είσαι αμαρτωλός.
Είσαι μολυσμένος. Η Βίβλος μιλά ξεκάθαρα: «Γιατί μέσα από των ανθρώπων την καρδιά πηγάζουν οι κακοί διαλογισμοί: Μοιχείες, πορνείες, φόνοι, κλοπές, πλεονεξίες, πονηρίες, δόλος, ασέλγεια, ακολασία, βλέμμα πονηρό, βλαστήμια, υπεροψία, αφροσύνη» (Μάρκος 7:21,22). Σημείωσε ότι η λίστα συμπεριλαμβάνει τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις. Αυτό δείχνει ότι στα μάτια του Θεού όλες οι αμαρτίες είναι εξίσου σοβαρές. Μερικοί περιορίζουν την ιδέα της αμαρτίας, σε πράξεις, όπως είναι ο φόνος, η μοιχεία, η ληστεία, αλλά η Βίβλος λέει, με σαφήνεια, ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να σκεπτόμαστε την αμαρτία μ’ αυτόν τον τρόπο. Αμαρτία είναι καθετί που αποτυγχάνει να φτάσει τα τέλεια μέτρα του Θεού. Καθετί που λέμε, σκεπτόμαστε ή κάνουμε, και είναι λιγότερο από το τέλειο, είναι αμαρτία. Τώρα, αντιμετώπισε το ερώτημα, «Ποιος μπορεί να πει: Καθάρισα την καρδιά μου, είμαι καθαρός από τις αμαρτίες μου;» (Παροιμίες 20:9). Μπορείς εσύ; Αν όχι, τότε είσαι μολυσμένος.
Είσαι απειθής. Η Βίβλος διδάσκει ότι «αμαρτία είναι η καταπάτηση του νόμου» (Α’ Ιωάννου 3:4), δηλ. η εσκεμμένη ανταρσία εναντίον της εξουσίας και το νόμου του Θεού. Κανένας νόμος της πατρίδας σου δεν σε αναγκάζει να ψεύδεσαι, να εξαπατάς, να έχεις βρόμικες σκέψεις ή να αμαρτάνεις με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Εσύ επιλέγεις να αμαρτάνεις. Διαλέγεις να παραβείς τον άγιο νόμο του Θεού. Θέλοντας τον παρακούς και αυτό είναι σοβαρό, γιατί «Ο Θεός είναι δίκαιος κριτής, και Θεός που οργίζεται κάθε ημέρα» (Ψαλμός 7:11). Ο Θεός δεν μπορεί να είναι ανεκτικός με την αμαρτία και να είσαι σίγουρος ότι ο Θεός θα τιμωρήσει κάθε αμαρτία. Μικρό μέρος της τιμωρίας του Θεού για την αμαρτία έρχεται σ’ αυτήν τη ζωή (αν και μπορεί να μην το αναγνωρίζουμε). Η τελική όμως τιμωρία θα επιβληθεί μετά το θάνατο, όταν την Ημέρα της Κρίσης, «ο καθένας μας για τον εαυτό του θα δώσει λόγο στον Θεό» (Ρωμαίους 14:12).

Πού πηγαίνω από εδώ;

Υπάρχουν πολλές ιδέες και απόψεις για το τι συμβαίνει όταν πεθάνουμε. Μερικοί λένε ότι όλοι εκμηδενιζόμαστε. ΄Αλλοι πιστεύουν ότι όλοι τελικά θα πάνε στον ουρανό. Κάποιοι, μάλιστα, πιστεύουν ότι υπάρχει ένας ενδιάμεσος τόπος όπου οι αμαρτωλές ψυχές ετοιμάζονται για τον ουρανό. Η Βίβλος όμως δεν υποστηρίζει καμιά απ’ αυτές τις ιδέες. Αντίθετα, διαβάζουμε ότι «είναι καθορισμένο για τους ανθρώπους μια φορά να πεθάνουν και μετά να κριθούν» (Εβραίους 9:27). Εκείνοι που έχουν τακτοποιημένες σχέσεις με τον Θεό, θα γίνουν δεκτοί στον ουρανό, για να ζουν αιώνια στην ένδοξη παρουσία Του. ΄Ολοι οι άλλοι «θα τιμωρηθούν με όλεθρο αιώνιας απομάκρυνσης από την παρουσία του Κυρίου και από την ένδοξη κυριαρχία του» (Β΄ Θεσσαλονικείς 1:9). Η Βίβλος για να περιγράψει την κατάσταση αυτή, χρησιμοποιεί συχνά τη λέξη «κόλαση».

Η κόλαση είναι πραγματική. Δεν είναι κάτι που «εφευρέθηκε από την εκκλησία». Η Βίβλος αναφέρει περισσότερα για την κόλαση παρά για τον ουρανό και δεν αφήνει κανένα ίχνος αμφιβολίας για την πραγματικότητά της. Αναφέρομενη σ’ αυτούς που απορρίπτουν τη σωτηρία προειδοποιεί: «Πώς θα ξεφύγετε από την καταδίκη σας στη γέεννα;» (Ματθαίος 23:33).
Η κόλαση είναι φοβερή. Η Βίβλος την περιγράφει ως «τόπο του βασανισμού» (Λουκάς 16:28) και «καμίνι της φωτιάς». Είναι τόπος παθημάτων, όπου οι ασεβείς «θα κλαίνε και θα τρίζουν τα δόντια τους » (Ματθαίος 13:42) και όπου «ανάπαυση δεν έχουν ούτε μέρα ούτε νύχτα» (Αποκαλύψη 14:11). Θα είναι τόπος «αιωνίων καύσεων» (Ησαϊας 33:14). Αυτά είναι τρομερά λόγια αλλά αληθινά. ΄Οσοι είναι στην κόλαση είναι αποκομμένοι από καθετί το καλό, καταραμένοι από τον Θεό και στερημένοι ακόμη και από την πιο μικρή βοήθεια ή παρηγοριά που φέρνει η παρουσία Του.
Η κόλαση είναι οριστική, τελική. ΄Ολοι οι δρόμοι προς την κόλαση είναι μονόδρομοι. Δεν υπάρχει έξοδος. Ανάμεσα στην κόλαση και τον ουρανό «υπάρχει μεγάλο χάσμα» (Λουκάς 16:26). Ο τρόμος, η μοναξιά και η αγωνία της κόλασης δεν είναι για να εξαγνίσουν, αλλά για να τιμωρήσουν, για πάντα!
Η κόλαση είναι δίκαιη. Η Βίβλος μάς λέει ότι ο Θεός «θα κρίνει την οικουμένη με δικαιοσύνη» (Πράξεις 17:31) και είναι τέλεια Δίκαιος, ώστε να στείλει τους αμαρτωλούς στην κόλαση. Εξάλλου, τους δίνει αυτό που αυτοί έχουν επιλέξει. Απορρίπτουν τον Θεό εδώ. Ο Θεός τους απορρίπτει εκεί. Επέλεξαν να ζούνε ασεβή ζωή και ο Θεός επισφραγίζει την επιλογή τους για πάντα. Για κανένα λόγο δεν μπορεί να κ α τ η γ ο ρ η θ ε ί ο Θεός για αδικία και μεροληψία! Υπό το φως αυτών των τ ρ ο μ ε ρ ώ ν αληθειών, πρέπει να σκεφτείς πολύ προσεκτικά μια ερώτηση, που κάποτε τέθηκε σε μια ομάδα ανθρώπων από τον Ιησού: «Πώς θα ξεφύγετε από την καταδίκη σας στη γέεννα;» (Ματθαίος 23:33).
 
Μπορεί η θρησκεία να βοηθήσει;

Ο άνθρωπος έχει ονομαστεί «θρησκευτικό ον». Η «Εγκυκλοπαίδεια Θρησκείας και Ηθικής» καταγράφει εκατοντάδες τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι προσπάθησαν να ικανοποιήσουν τις θρησκευτικές λαχτάρες, τους πόθους και τα αισθήματά τους. Κατέφυγαν στη λατρεία του ήλιου, της σελήνης και των άστρων, της γης, της φωτιάς και του νερού, των ξύλινων, πέτρινων και μεταλλικών ειδώλων, των ψαριών, των πτηνών και των ζώων. Λάτρεψαν αμέτρητες θεότητες και πνεύματα, που ήταν κατασκευάσματα της δικής τους διαστρεμμένης φαντασίας. ΄Αλλοι πάλι έχουν προσπαθήσει να λατρεύσουν τον αληθινό Θεό με ποικιλία θυσιών, τελετουργιών, μυστηρίων και λατρειών. Η «θρησκεία» όμως, όσο ειλικρινής κι αν είναι , ποτέ δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα της αμαρτίας του ανθρώπου, για τρεις, τουλάχιστον, λόγους:
Η θρησκεία δεν μπορεί ποτέ να ικανοποιεί τον Θεό. Η θρησκεία είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να τακτοποιήσει τις σχέσεις του με τον Θεό. Κάθε τέτοια όμως προσπάθεια είναι μάταιη, επειδή ακόμη και οι καλύτερες προσπάθειες του ανθρώπου είναι αδύνατες, κι έτσι δεν είναι αποδεκτές από τον Θεό. Η Βίβλος είναι πολύ ξεκάθαρη, όταν λέει: «΄Ολη η δικαιοσύνη μας είναι σαν ένα ρυπαρό ιμάτιο» (Ησαϊας 64:6). Ο Θεός απαιτεί τελειότητα και η θρησκεία είναι αδύνατη να ανταποκριθεί σ’ αυτή την απαίτησή Του.
Η θρησκεία δεν μπορεί ποτέ να αφαιρεί την αμαρτία. Οι αρετές σου δεν μπορούν ποτέ να διαγράψουν τις αχρειότητές σου. Οι καλές πράξεις ποτέ δεν μπορούν να απομακρύνουν τις κακές. Αν κάποιος θέλει να τακτοποιηθεί με τον Θεό, «αυτό δεν είναι επίτευγμα δικό σας… για να μην καυχηθεί κανείς» (Εφεσίους 2:8,9). Καμιά θρησκευτική προσπάθεια, εμπειρίες, βάπτισμα, θεία ευχαριστία, εκκλησιασμός, προσευχές, χαρίσματα, θυσία χρόνου και προσπάθειας, μελέτη της Βίβλου ή οτιδήποτε άλλο, δεν μπορούν να αφαιρέσουν έστω και μια αμαρτία μας.
Η θρησκεία ποτέ δεν μπορεί να αλλάξει την αμαρτωλή φύση του ανθρώπου. Η συμπεριφορά του ανθρώπου δεν είναι το πρόβλημά του, είναι απλώς το σύμπτωμα. Η καρδιά του προβλήματος το ανθρώπου είναι το πρόβλημα της καρδιάς του ανθρώπου. Εκ φύσεως η καρδιά του ανθρώπου είναι διεφθαρμένη και εξαχρειωμένη. Το να πηγαίνεις στην εκκλησία και να παίρνεις μέρος στις τελετουργίες μπορεί να σε κάνει να αισθάνεσαι καλά, αλλά δεν μπορούν να σε κάνουν καλό. «Ποιος μπορεί να βγάλει καθαρό από ακάθαρτο; Κανένας» (Ιώβ 14:4). Μερικές από τις θρησκευτικές πράξεις που αναφέραμε παραπάνω, είναι προφανώς «καλές» καθαυτές. Για παράδειγμα, είναι σωστό να εκκλησιάζεσαι, να διαβάζεις τη Βίβλο, να προσεύχεσαι, γιατί ο Θεός μάς παραγγέλλει να το κάνουμε. Δεν πρέπει όμως να στηρίζεσαι σ’ αυτά για να σε σώσουν, να τακτοποιήσουν τις σχέσεις σου με τον Θεό. Όχι μόνο γιατί είναι αδύνατον να σε σώσουν, αλλά αν εμπιστευτείς σ’ αυτά, στην πραγματικότητα, προσθέτεις στην αμαρτία σου και στην καταδίκη σου.

Υπάρχει απάντηση;

Ασφαλώς υπάρχει! Και την έδωσε ο Θεός. Το κεντρικό μήνυμα της Βίβλου συνοψίζεται στα λόγια: «Γιατί ο Θεός αγάπησε με μια τέτοια αγάπη τον κόσμο, ώστε πρόσφερε το Γιο του το Μονογενή, για να μην χαθεί ο καθένας που πιστεύει σ’ αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια» (Ιωάννης 3:16).
Είδαμε σε περασμένο κεφάλαιο ότι ένας δίκαιος και άγιος Θεός πρέπει να τιμωρήσει την αμαρτία. Η Βίβλος όμως μας λέει ακόμη ότι «ο Θεός είναι αγάπη» (Α΄ Ιωάννου 4:8). Αν και ο Θεός μισεί την αμαρτία, αγαπά τους αμαρτωλούς και επιθυμεί να τους συγχωρήσει. Πώς όμως μπορεί ο αμαρτωλός να συγχωρηθεί, ενώ ο νόμος του Θεού απαιτεί τον πνευματικό και φυσικό του θάνατο; Μόνο ο Θεός μπορούσε να λύσει αυτό το πρόβλημα και το έκανε στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. «Ο Πατέρας έχει στείλει το Γιο, Σωτήρα του κόσμου» (Α΄ Ιωάννου 4:14).
Ο Θεός Υιός έγινε άνθρωπος, παίρνοντας την ανθρώπινη φύση. Αν και ο Ιησούς έγινε τέλειος άνθρωπος, παρέμεινε τέλειος Θεός. Η Βίβλος λέει ότι «σ’ αυτόν (τον Χριστό) κατοικεί ολόκληρο το πλήρωμα της θεότητας σε σωματική μορφή» (Κολοσσαείς 2:9). Παρέμεινε τέλειος Θεός σαν να μην είχε γίνει άνθρωπος και έγινε τέλειος άνθρωπος σαν να μην ήταν Θεός. Γι’ αυτό ο Ιησούς Χριστός είναι μοναδικός και η Βίβλος το βεβαιώνει με πολλούς τρόπους. Η σύλληψή Του ήταν μοναδική. Δεν είχε ανθρώπινο πατέρα, αλλά η σύλληψη Του από την Παρθένο Μαρία έγινε με τη θαυματουργική δύναμη του Αγίου Πνεύματος.

Τα λόγια Του ήταν μοναδικά. Οι άνθρωποι που Τον άκουγαν «έμεναν έκπληκτοι με τη διδαχή του, γιατί ο λόγος του φανέρωνε εξουσία» (Λουκάς 4:32).
Τα θαύματά Του ήταν μοναδικά: «Περιόδευε … θεραπεύοντας κάθε είδους αρρώστια και κάθε είδους πάθηση στο λαό» (Ματθαίος 4:23) και σε μερικές περιπτώσεις ανάσταινε ακόμη και νεκρούς. Ο χαρακτήρας Του ήταν μοναδικός. Ο Ιησούς «έχει περάσει απ’ όλες τις δοκιμασίες παρόμοια μ’ εμάς» (στη μετάφραση Ν. Βάμβα: «πειρασθέντα κατά πάντα»). Με μια διάφορα, «χωρίς όμως ν’ αμαρτήσει» (Εβραίους 4:15). Γι’ αυτό ο Θεός Πατέρας είπε γι’ Αυτόν: «Αυτός είναι ο Γιος μου ο αγαπητός, μέσω του οποίου εκδήλωσα την εύνοιά μου!» (Ματθαίος 3:17).
Προσέξτε την τελευταία πρόταση! Αυτό σημαίνει ότι ο Ιησούς ως άνθρωπος τήρησε κάθε τμήμα του νόμου του Θεού και γι’ αυτό δεν ήταν υποκείμενος στην ποινή του διπλού θανάτου που φέρνει η αμαρτία.
Παρ’ όλα αυτά, Τον συνέλαβαν και Τον οδήγησαν σε μια παρωδία δίκης, καταδικάστηκε με ψευτομάρτυρες και τελικά σταυρώθηκε στα Ιεροσόλυμα. Ο θάνατός Του δεν ήταν τυχαίο γεγονός. Αλλά «έχει παραδοθεί σύμφωνα με το θέλημα και την πρόγνωση του Θεού» (Πράξεις 2:23). Ο Πατέρας έστειλε τον Υιό Του, με αποκλειστικό σκοπό να πληρώσει την ποινή του θανάτου για την αμαρτία μας. Και ο Ιησούς το δέχτηκε θεληματικά. Ο σκοπός του ερχομού Του στον κόσμο, όπως ο ΄Ιδιος είπε, ήταν «να δώσει τη ζωή του λύτρο για πολλούς» (Ματθαίος 20:28). Ο θάνατος όπως και η ζωή Του ήταν μοναδικά. Είναι ζωτικής σημασίας να καταλάβεις τι συνέβη, όταν πέθανε ο Ιησούς και τι σημαίνει ο θάνατος Του για σένα.
Γιατί ο Σταυρός;

΄Ολη η διδασκαλία της Βίβλου τονίζει το θάνατο του Ιησού. Το μήνυμα της Βίβλου δεν επικεντρώνεται ούτε στην τέλεια ζωή Του ούτε στην αξιοθαύμαστη διδασκαλία Του ούτε στα δυνατά θαύματά Του. Όλα αυτά είναι σπουδαία. Πάνω απ’ όλα ο Ιησούς ήρθε στον κόσμο για να πεθάνει. Τι είναι αυτό που κάνει το θάνατό Του σπουδαίο; Η απάντηση είναι: Ο Ιησούς πέθανε ως ο Αντικαταστάτης, ο «Αίρων την αμαρτίαν» και ο Σωτήρας.
Ο Ιησούς Αντικαταστάτης. Αυτό φανερώνει την αγάπη του Θεού. Οι αμαρτωλοί είναι ένοχοι, χαμένοι και αβοήθητοι, σε σχέση με τον άγιο νόμο του Θεού, που απαιτεί τιμωρία για κάθε αμαρτία. Πώς μπορούν να διαφύγουν από τη δίκαιη οργή; Η απάντηση της Βίβλου είναι η εξής: «Ο Θεός όμως εκδηλώνει το είδος της δικής του αγάπης σ’ εμάς, γιατί, ενώ ακόμα εμείς ήμασταν αμαρτωλοί, ο Χριστός πέθανε για μας» (Ρωμαίους 5:8). Ως μέρος του θαυμαστού σχεδίου της σωτηρίας, ο Θεός Υιός πρόσφερε εκούσια τον εαυτό Του θυσία, στη θέση των αμαρτωλών και πήρε την ποινή για την αμαρτία τους. Ο αναμάρτητος Υιός του Θεού θεληματικά έπαθε και πέθανε γι’ αυτούς, «ο δίκαιος για λογαριασμό των άδικων» (Α΄ Πέτρου 3:18).
Ο Ιησούς, «ο αίρων την αμαρτίαν». Αυτό φανερώνει την αγιότητα του Θεού. Δεν υπήρχε τίποτα «φτιαχτό» ή ψεύτικο στο θάνατο του Χριστού. Η ποινή για τις αμαρτίες των άλλων πληρώθηκε ολότελα με το θάνατο του αναμάρτητου Υιού του Θεού. Καθώς ήταν κρεμασμένος στο σταυρό, φώναξε δυνατά: «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» (Μάρκος 15:34). Σ’ εκείνη την τρομερή στιγμή, ο Θεός Πατέρας έστρεψε τα νώτα στον αγαπητό Του Υιό, καθώς υπέφερε την ποινή του αποχωρισμού από τον Θεό. Προσέξτε πώς αυτό δείχνει την τέλεια αγιότητα του Θεού. ΄Ολη η αμαρτία, κάθε αμαρτία, πρέπει να τιμωρηθεί. Ο Ιησούς πήρε τη θέση των αμαρτωλών και σήκωσε τις αμαρτίες μας, σαν να ήταν υπεύθυνος ο ΄Ιδιος γι’ αυτές. ΄Ετσι έγινε μόνος που έζησε μια τέλεια ζωή, αλλά υπέφερε το διπλό θάνατο της ποινής της ενοχής.
Ο Ιησούς, ο Σωτήρας. Αυτό δείχνει τη δύναμη του Θεού. Τρεις ημέρες μετά το θάνατό Του, «με την ανάστασή του από τους νεκρούς αποδείχτηκε δυναμικά… ο Γιος του Θεού» (Ρωμαίους 1:4). ΄Εδωσε «πολλές αναμφισβήτητες αποδείξεις», ότι «αναστήθηκε από τους νεκρούς, δεν πεθαίνει πια. Ο θάνατος απ’ εδώ κι ύστερα δεν τον κυριεύει πια» (Πράξεις 1:3, Ρωμαίους 6:9). Ο Θεός ανασταίνοντας τον Χριστό από τους νεκρούς, έδειξε δυναμικά ότι αποδέχτηκε το θάνατό Του, στη θέση των αμαρτωλών, ως μια τέλεια πληρωμή της ποινής της αμαρτίας και με βάση αυτό μπορεί να προσφέρει μια πλήρη και δωρεάν συγχώρηση σ’ εκείνους, που αλλιώς ήταν καταδικασμένοι να ζουν αιώνια στην κόλαση. Πώς, όμως, αυτό θα γίνει πραγματικότητα σε σένα; Πώς μπορείς να τακτοποιηθείς με τον Θεό; Πώς μπορεί ο Χριστός να γίνει Σωτήρας σου;

Πώς μπορώ να σωθώ;

Αφού διάβασες τα προηγούμενα κεφάλαια, το ερώτημα είναι: θέλεις ειλικρινά να σωθείς; Θέλεις να τακτοποιήσεις τις σχέσεις σου με τον Θεό, άσχετα με το κόστος και τις συνέπειες αυτής της απόφασης; Αν όχι, τότε δεν έχεις συλλάβει τη σπουδαιότητα του μηνύματος αυτού του μικρού βιβλίου. Γι’ αυτό, θα πρέπει να το ξαναδιαβάσεις αργά και προσεκτικά, ζητώντας από τον Θεό να σου δείξει την αλήθεια.
Αν ο Θεός σου έδειξε την ανάγκη σου και θα ήθελες να σωθείς, τότε στρέψου «εις τον Θεόν με μετάνοιαν και την πίστιν την εις τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν» (Πράξεις 20:21).

Πρέπει να μετανοήσεις. Αυτό σημαίνει πλήρη αλλαγή σε σχέση με την αμαρτία.Πρέπει να αλλάξεις το νου σου. Πρέπει να παραδεχτείς ότι είσαι ένας αμαρτωλός και επαναστάτης ενάντια σ’ έναν άγιο Θεό που σ’ αγαπά. Πρέπει να υπάρχει αλλαγή της καρδιάς. Γνήσια λύπη και ντροπή για την αποτροπιαστική και βρομερή αμαρτία σου. Στη συνέχεια πρέπει να την εγκαταλείψεις και ν’ αλλάξεις την κατεύθυνση της ζωής σου. Ο Θεός προκαλεί τους ανθρώπους να αποδείξουν την αλλαγή της ζωής τους «κάνοντας έργα αντάξια της μετάνοιάς τους» (Πράξεις 26:20). Πρέπει να το κάνεις αυτό. Ο Θεός δε θα συγχωρήσει καμιά αμαρτία, που δε θέλεις να την εγκαταλείψεις. Μετάνοια σημαίνει αλλαγή κατεύθυνσης και ολόκαρδη επιθυμία να ζεις μια ζωή που να ευαρεστεί τον Θεό.

Πρέπει να πιστέψεις στον Χριστό. Πρώτα απ’ όλα, αυτό σημαίνει να δεχτείς ότι είναι «ο Χριστός, ο Γιος του Ζωντανού Θεού» (Ματθαίος 16:16) και «πέθανε στον καθορισμένο καιρό για λογαριασμό των ασεβών» (Ρωμαίους 5:6). Δεύτερο, σημαίνει να πιστέψεις ότι με τη δύναμη και αγάπη Του, ο Χριστός είναι δυνατός και θέλει να σεσώσει. Τρίτο, σημαίνει, στην πραγματικότητα, να εμπιστευτείς στον Χριστό και να στηρίζεσαι σ’ Αυτόν και μόνο σ’ Αυτόν, για να τακτοποιηθούν οι σχέσεις σου με τον Θεό. Μη στηρίζεσαι στην καλοσύνη, στην ηθική, στις αγαθοεργίες και στη θρησκεία σου. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
Πρέπει να σταματήσεις να εμπιστεύεσαι σε οτιδήποτε άλλο και να εμπιστευτείς μόνο στον Χριστό, που «έχει τη δύναμη να σώζει για πάντα όσους προσέρχονται στο Θεό μέσω αυτού» (Εβραίους 7:25). Αν ο Θεός σού έδειξε την ανάγκη σου και σου έδωσε αυτήν την
επιθυμία, τότε έλα στον Χριστό και κάνε το τώρα!

Προσευχήσου με ειλικρίνεια. Εξομολογήσου ότι είσαι ένοχος, χαμένος και αβοήθητος αμαρτωλός και με όλη την καρδιά σου ζήτησε ο Χριστός να σε σώσει και να γίνει Κύριος στη ζωή σου, και ακόμη να σου δώσει τη δύναμη να εγκαταλείψεις την αμαρτία και να ζήσεις γι’ Αυτόν. Η Βίβλος λέει ότι «αν ομολογήσεις με το στόμα σου τον Κύριο Ιησού και πιστέψεις με την καρδιά σου ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς, θα σωθείς» (Ρωμαίους 10:9). Αν αληθινά εμπιστευτείς τον Χριστό ως Σωτήρα και τον αναγνωρίσεις ως Κύριος σου, τότε μπορείς
να αξιώσεις αυτές τις υποσχέσεις.

Ποιο δρόμο να ακολουθήσω τώρα;

Αν τώρα εμπιστεύτηκες τον Χριστό, υπάρχουν πολλές θαυμαστές εμπειρίες που μπορείς να απολαύσεις. Π.χ., έχεις τώρα τη σωστή σχέση με τον Θεό. Η Βίβλος αυτό το ονομάζει «δικαίωση». Διακηρύττει: «Aφού δικαιωθήκαμε με βάση την πίστη, έχουμε αποκτήσει ειρήνη με το Θεό μέσω του Κυρίου μας Ιησού Χριστού» (Ρωμαίους 5:1). Διά του Χριστού, οι αμαρτίες σου έχουν εξαλειφτεί. Διαβάζουμε «πως χάρη στ’ όνομά του θα λάβει συγχώρηση ο καθένας που πιστεύει σ’ αυτόν» (Πράξεις 10:43). Τώρα είσαι μέλος της οικογένειας του Θεού. ΄Οσοι Τον εμπιστεύονται «σ’ αυτούς έδωσε το προνόμιο να γίνουν παιδιά του Θεού» (Ιωάννης 1:12). Είσαι αιώνια ασφαλισμένος, γιατί «δεν υπάρχει πια καμιά περίπτωση καταδίκης για εκείνους που ανήκουν στον Ιησού Χριστό» (Ρωμαίους 8:1). Ο ίδιος ο Θεός ήρθε στη ζωή σου στο πρόσωπο του Αγίου Πνεύματος.
«Tο Πνεύμα εκείνου που ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς κατοικεί μέσα σας» (Ρωμαίους 8:11). Τι θαυμαστές είναι οι αλήθειες αυτές!
Στη συνέχεια, είναι ανάγκη να αυξηθείς στη νέα πνευματική σου ζωή.

 
Υπάρχουν τέσσερα σημαντικά πράγματα, τα οποία πρέπει να προσέξεις ιδιαίτερα:
 
Προσευχή: Τώρα μπορείς να μιλάς με τον Θεό ως τον Πατέρα σου, κάτι που δεν το έκανες ποτέ προηγουμένως. Μπορείς να Τον λατρεύεις, να Τον δοξάζεις για τη δύναμη, την αγιότητα και την αγάπη Του. Μπορείς να Του ζητάς κάθε μέρα τη συγχώρησή Του. Πρέπει να γνωρίζεις ότι κι αυτοί που έχουν γίνει παιδιά του Θεού δεν είναι τέλειοι. Γι’ αυτό: «Αν ομολογούμε τις αμαρτίες μας, αυτός είναι πιστός στο λόγο του και είναι δίκαιος, ώστε να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες μας και να μας καθαρίσει από κάθε αδικία» (Α΄Ιωάννου 1:9). Μπορείς να Τον ευχαριστείς κάθε μέρα για την αγαθότητά Του για σένα. Υπάρχουν τόσα πολλά για τα οποία θα θέλεις να Τον ευχαριστήσεις: για τις ευεργεσίες Του στη ζωή σου, που πολλές φορές τις θεωρούμε δεδομένες. Θα πρέπει ιδιαίτερα να Τον ευχαριστείς που σ’ έσωσε, σε δέχτηκε στην οικογένειά Του και σου έδωσε αιώνια ζωή. Κι αυτό πρέπει να το κάνεις με ευχαρίστηση και όχι με δυσκολία! Μπορείς ακόμη να ζητήσεις τη βοήθειά, τη δύναμη και την οδηγία Του στη ζωή σου και στη ζωή των άλλων. Συγκεκριμένα, να προσεύχεσαι για άλλους που ξέρεις ότι είναι μακριά από τον Θεό, όπως ήσουνα εσύ κάποτε.
Μελέτη της Βίβλου: Με την προσευχή μιλάς στον Θεό. Με τη Βίβλο μιλά ο Θεός σε σένα. Γι’ αυτό είναι πολύ σπουδαίο να μελετάς τη Βίβλο κάθε μέρα, για «να εξακριβώνετε τι είναι αρεστό στον Κύριο» (Εφεσίους 5:10). Καθώς το κάνεις αυτό, ζήτησέ Του να σε ικανώνει να καταλαβαίνεις τη σημασία αυτών που μελετάς και να υπακούς στη διδασκαλία της, «ώστε να αναπτυχθείτε στη σωτηρία» (Α΄ Πέτρου 2:2).
Κοινωνία: Τώρα που έγινες μέλος της οικογένειας του Θεού, ο Θεός θέλει να συναντιέσαι τακτικά με τους αδελφούς και τις αδελφές σου. Βίβλος μας προτρέπει «να μην παραμελούμε τις συνάξεις μας» και «να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλο» (Εβραίους 10:25). Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ενωθείς με μια τοπική εκκλησία και να το κάνεις το συντομότερο δυνατό.
Η ένωσή σου με τη σωστή εκκλησία δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Πρέπει να βρεις μια εκκλησία που ξεκάθαρα πιστεύει και διδάσκει τις βιβλικές αλήθειες που έχεις διαβάσει στις σελίδες αυτού του μικρού βιβλίου. Αν υπάρχει κάποιο πρόσωπο που σου έδωσε αυτό το βιβλίο, θα μπορούσε να σε βοηθήσει στο θέμα αυτό. Στην τοπική σου εκκλησία θα μάθεις περισσότερα για τον Θεό, θα ωφεληθείς από την πείρα των άλλων και θα δεχτείς τη σωστή διδασκαλία για τα βασικά δόγματα της πίστης. Ακόμη θα μάθεις για τις τελετές, όπως είναι το βάπτισμα και η θεία ευχαριστία. Θα ανακαλύψεις τη χαρά να μοιράζεσαι με τους άλλους τα χαρίσματα και τις ικανότητες που σου έδωσε ο Θεός. Χρειάζεσαι την εκκλησία και η εκκλησία χρειάζεται εσένα!
Υπηρεσία: Είναι τώρα προνόμιό σου «να λατρεύεις τον Κύριο τον Θεό σου με ολόκληρη την καρδιά σου, και με ολόκληρη την ψυχή σου» (Δευτερονόμιο 10:12). Να θυμάσαι πάντα ότι ο Θεός «μας έσωσε και μας κάλεσε σε αγιότητα» (Β΄Τιμοθέου 1:9). Βάλε την αγιότητα ως απόλυτη προτεραιότητά σου: «Τούτο το πράγμα είναι αναμφισβήτητα θέλημα του Θεού: να είστε άγιοι» (Α΄ Θεσσαλονικείς 4:3). Χρησιμοποίησε ακόμη τα ειδικά χαρίσματά σου στην υπηρεσία του Θεού. Να έχεις στο νου σου ότι «φτιαχτήκαμε μέσω του Ιησού Χριστού με σκοπό να κάνουμε έργα καλά» (Εφεσίους 2:10). Τέλος, να εκμεταλλεύεσαι τις ευκαιρίες που έχεις για να πεις στους άλλους «όσα σου έχει κάνει ο Κύριος» (Μάρκος 5:19). Να μιλάς στους άλλους για τον Χριστό. Αυτό δεν είναι μόνο καθήκον εκείνων που εμπιστευτήκαν τον Χριστό ως Σωτήρα τους, αλλά είναι μια χαρούμενη εμπειρία! Από τώρα και στο εξής να ζεις με τέτοιο τρόπο, ώστε ολόκληρη η προσωπικότητα σου να έχει ένα σκοπό: «να διαλαλήσετε τις έξοχες ιδιότητες εκείνου που σας προσκάλεσε από το σκοτάδι να βγείτε στο θαυμαστό του φως» (Α΄ Πέτρου 2:9).

************

Αν επιθυμείτε να μελετήσετε το Λόγο του Θεού,  μπορείτε να γράψετε να σας σταλούν  δωρεάν: 1) Η Καινή Διαθήκη σε απλή Ελληνική γλώσσα 2) Το πολυσέλιδο 60σέλιδο περιοδικό με πλούσια και ποικίλη ύλη Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ. 3) Διάφορα κατάλληλα έντυπα και βιβλία που θα σας βοηθήσουν  στην πνευματική σας αύξηση.  

Γράψτε: Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ, Τ.Θ. 254, ΚΟΡΩΠΙ 19400 (Τηλέφωνο: 210- 6626835)

Ή να συμπληρώσετε το ηλεκτρονικό κουπόνι στην ειδική στήλη (βλέπε σελίδα 1η στην ιστοσελίδα μας)


Αφήστε μια απάντηση