Έστω μια τρίχα (Ματθαίος 5:36)

Γράφει ο Ορέστης Φραγκόπουλος

Καταπιανόμαστε με τις μέριμνες, που είναι πολυσύνθετα θέματα και προβλήματα, με μεγάλο ενθουσιασμό και μια βαθιά πεποίθηση πως μπορούμε πάρα πολλά να κάνουμε. Εδώ ακριβώς είναι το μεγάλο μας λάθος και η μεγάλη μας ανοησία. Καταπιανόμαστε και δαπανιόμαστε με τις μέριμνες με τη βαθιά, μα απόλυτα εσφαλμένη πεποίθηση, ότι πολλά μπορούμε να κάνουμε. Υπάρχουν ίσως και μερικοί που πιστεύουν πως όλα μπορούν να τα κάνουν.

Ακριβώς την παντελή αδυναμία του ανθρώπου να κάνει, να δημιουργήσει οτιδήποτε, αποδεικνύει ο Κύριος με ερωτηματικό τρόπο.

Άνθρωπε, μπορείς να κάνεις μια τρίχα; Ξαφνιάζει αυτό το επιχείρημα και γελοιοποιεί.

Η τρίχα είναι το πιο μικρό μέρος, το πιο ασήμαντο τμήμα ή εξάρτημα του ανθρώπινου σώματος. Τρίχες έχουμε πάρα πολλές. Κάποτε διάβασα πως ένα κεφάλι πριν αρχίσει η απόπτωση έχει 85.000 τρίχες. Αυτή την ιδέα, πως δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε μια τρίχα, πόσο λυπούμαι που το λέω, ούτε χριστιανοί που διαβάζουν την Αγία Γραφή δεν την έχουν βεβαιωμένη μέσα τους.

Ένα παλιό κεφαλαιώδες αποφασιστικό ψέμα υπάρχει μέσα μας. Ένα ψέμα που αδιάκοπα επαναλαμβάνεται από τον εχθρό των ψυχών μας. Ένα ψέμα που το έχουμε δεχθεί και αγκαλιάσει και έχει ταυτιστεί με την ψυχή μας. Το ψέμα αυτό είναι πλατύ και πολυσύνθετο και συνυφασμένο με την εσωτερική μας ζωή.

Νομίζουμε ότι μπορούμε πάρα πολλά πράγματα να κάνουμε.

Νομίζουμε ότι μόνον εμείς μπορούμε να τα κάνουμε αυτά και κανένας άλλος. Νομίζουμε ότι εάν δεν τα κάνουμε εμείς αυτά, τότε δεν θα γίνουν ποτέ.

Στους συλλογισμούς μας απουσιάζει τελείως ο Θεός. Τον έχουμε, σχεδόν, διαγράψει.

Τον έχουμε περιορίσει σε άλλες δουλειές. Και πιστέψαμε πως εμείς μπορούμε. Είναι αλήθεια ότι κι εμείς μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα, τα πάντα, λέει ο απ. Παύλος, αλλά δια του ενδυναμούντος με Χριστού. «Τα πάντα δύναμαι δια του ενδυναμούντος με Χριστού» (Φιλιππησίους δ:13).

Μα, για να λειτουργήσει ο Θεός μέσα μας και να πραγματοποιήσει αυτά τα πάντα, είναι ανάγκη να έχουμε μέσα μας βαθιά πεποίθηση αυτού που έλεγε ο Κύριός μας, «άνευ Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν» (Ιωάννης ιε’ 5).

Και όταν συνειδησιακά έχουμε αυτήν την πνευματική τοποθέτηση, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, τότε είμαστε έτοιμοι για τον Κύριο. Διαφορετικά, μόνοι μας, χωρίς τον Θεό, δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε μια άσπρη ή μαύρη τρίχα.


Αφήστε μια απάντηση