Ζωή πάνω από τα σύννεφα

 Γράφει η Μαρία Γούδα-Κοκτσίδου, Οδοντίατρος


Το σπίτι μου στη Βόρεια Καρολίνα βρίσκεται σε υψόμετρο σχεδόν 1.500 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Πολλές φορές μπορώ να δω κάτω από μας ακόμη και τα σύννεφα που καλύπτουν την κοιλάδα που περιβάλλει το σπίτι. Κάποτε βλέπω καταιγίδες και ακούω τις βροντές,  ενώ ταυτόχρονα απολαμβάνω την όμορφη ηλιόλουστη ατμόσφαιρα που απλώνεται πάνω από τα σύννεφα.

      Η εικόνα αυτή μου φέρνει συνειρμικά στο μυαλό τα σύννεφα της απογοήτευσης και του φόβου που πολλές φορές μας καλύπτουν και μας εμποδίζουν προσωρινά να δούμε τις φωτεινές ακτίνες της αγάπης του Θεού που λάμπουν πάνω απ’ αυτά. Μπορεί κι εσύ σήμερα να ζεις κάτω από ένα σύννεφο κάποιας ασθένειας ή να υποφέρεις απογοήτευση ή να έχασες κάποιο αγαπητό σου πρόσωπο.

      Η Βίβλος μας υπενθυμίζει ότι τα σύννεφα και οι δυσκολίες της ζωής επιτελούν έναν σκοπό. Στο βιβλίο της εξόδου διαβάζουμε «έστρεψαν το πρόσωπο προς την έρημο, και να, η δόξα τού Κυρίου φάνηκε μέσα στη νεφέλη» (Έξοδος 16:10β). Χωρίς τα σύννεφα δεν θα είχαμε κάποια ασπίδα προστασίας απέναντι στις καυτές ακτίνες του ήλιου. Δεν θα μπορούσαμε να απολαύσουμε τη ζωογόνα βροχή ούτε κανένα ρομαντικό ηλιοβασίλεμα ούτε και τα γραφικά συννεφιασμένα τοπία της υπαίθρου.

      Πρόσφατα γνώρισα μία γυναίκα που νοσηλευόταν σε ένα νοσοκομείο στο τελευταίο στάδιο καρκίνου. Μου έκανε εντύπωση ότι δεν ζητούσε από το Θεό να την θεραπεύσει αλλά να της δώσει χάρη να αντιμετωπίσει τη δοκιμασία που περνούσε. Η Βίβλος μας διδάσκει ότι ο πόνος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ανθρώπινης ζωής. Στο βιβλίο του Ιώβ διαβάζουμε, «Άνθρωπος γεννημένος από γυναίκα είναι ολιγόβιος, και γεμάτος ταραχή» (Ιώβ 14:1).  Η ζωή μας ξεκινά και συνεχίζει με πόνο ώσπου να συναντήσει τον τελικό εχθρό που λέγεται «θάνατος». Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να αποφύγει την πορεία αυτή της ζωής απλώς αυταπατάται. Στην ταλαιπωρημένη αυτή γυναίκα θα έλεγα, «κοίτα στον Ουρανό πέρα από τα σύννεφα και θα καταλάβεις ότι οι δυσκολίες από τις οποίες περνάς δεν μπορούν να συγκριθούν με τη δόξα που θα απολαύσεις στην παρουσία του Θεού».

      Ένα άλλο σύννεφο που συχνά μας κρύβει τον ήλιο είναι η αποθάρρυνση και απογοήτευση. Πολλοί, ακόμη και από τους μεγάλους ήρωες της πίστης, αποθαρρύνθηκαν κάποια στιγμή της ζωής τους. Ο Μωυσής στην έρημο του Σινά, ο Δαβίδ όταν ο γιος του ο Αβεσσαλώμ επαναστάτησε εναντίον του κ.α. Ο λαός Ισραήλ πίστεψε ότι επειδή ήταν ο εκλεκτός λαός του Θεού δεν θα αντιμετώπιζε προβλήματα και δυσκολίες αλλά αυτό δεν ήταν το σχέδιο του Θεού. Και ποτέ δεν είναι. Πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να πεθάνουμε ως προς τον εαυτό μας, προτού κατανοήσουμε το πραγματικό νόημα της ζωής. Πρέπει να ματώσουμε προτού γίνουμε δέκτες ευλογιών και να υπομείνουμε το σταυρό προτού μας δοθεί το στεφάνι της νίκης.

      Η αποθάρρυνση είναι το αντίθετο της πίστης. Αποπροσανατολίζει την προσοχή μας από τις ευλογίες και τη χάρη του Θεού και μας κάνει να επικεντρώνουμε την προσοχή μας στα καθημερινά προβλήματα και περιστάσεις. Την επόμενη, λοιπόν, φορά που νιώσεις το αίσθημα της αποθάρρυνσης,  θυμήσου τα λόγια της Αγίας Γραφής, «Πρόσμενε τον Κύριο· ανδρίζου, και ας ενδυναμωθεί η καρδιά σου· και πρόσμενε τον Κύριο» (Ψαλμός 27:14)

      Σύννεφα θα έρθουν στη ζωή σου. Είναι κάτι το αναπόφευκτο. Η παρουσία όμως του Θεού μας ενδυναμώνει έτσι ώστε να μην ζούμε κάτω από την διαρκή πίεσή τους. Μέσα από τα προβλήματα της ζωής ο Θεός αποκαλύπτεται και μας μιλά. Όπως ο λαός Ισραήλ στην Παλαιά Διαθήκη, έτσι και εμείς είμαστε ταξιδιώτες προς τη γη της υπόσχεσης, στην οποία μας οδηγεί ο ίδιος ο Θεός.

      Μην απογοητεύεσαι από τις περιστάσεις αλλά να προσβλέπεις στο πιο θαυμαστό και ένδοξο γεγονός που θα συμβεί ποτέ στον κόσμο μας – τη Δεύτερη ΄Ελευση του Ιησού Χριστού. Ο ίδιος ο Ιησούς μας ενθαρρύνει λέγοντάς μας, «ας μη ταράζεται η καρδιά σας· πιστεύετε στον Θεό, και σε μένα πιστεύετε. Στο σπίτι τού Πατέρα μου υπάρχουν πολλά οικήματα· ειδάλλως, θα σας έλεγα· πηγαίνω να σας ετοιμάσω τόπο. Και αφού πάω και σας ετοιμάσω τόπο, έρχομαι πάλι, και θα σας παραλάβω κοντά σε μένα, για να είστε κι εσείς, όπου είμαι εγώ» (Ιωάννης 14:1-3). Εκείνος είπε, «Εγώ είμαι το φως τού κόσμου· όποιος ακολουθεί εμένα, δεν θα περπατήσει στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το φως τής ζωής» (Ιωάννης 8:12).


Αφήστε μια απάντηση