ΑΛΑΝΘΑΣΤΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ

Πώς να προσευχηθείς σε περίοδο οικονομικής καταστροφής

 

Οι ιστορικοί θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν το έτος που μόλις πέρασε ως καταστροφικό  από άποψη οικονομική, αφού άφησε πίσω του χιλιάδες ανέργους, πολλές επιχειρήσεις σε πτώχευση και πολλά χρεοκοπημένα νοικοκυριά. Οι κυβερνήσεις από την άλλη πλευρά προσπαθώντας να συγκρατήσουν την οικονομική κρίση που ξέσπασε και να επανακτήσουν την εμπιστοσύνη του κόσμου, διοχέτευσαν εκατομμύρια ευρώ προς ενίσχυση τραπεζών, επιχειρήσεων και βιομηχανιών.

Ζώντας σε μία από τις πιο ασταθείς περιόδους, σε ημέρες κατά τις οποίες τα διεθνή χρηματιστήρια σημειώνουν πτώση κατά επτά τρισεκατομμύρια δολάρια, έρχεται στο νου μου το ερώτημα, «πώς πρέπει να προσευχηθώ;» Θα μπορούσε να πει κανείς ότι υπάρχουν τρεις τρόποι προσέγγισης του θέματος.

Πρώτον, η απεγνωσμένη και ενστικτώδης κραυγή, «βοήθησέ με!» είναι απολύτως φυσιολογική για κάποιο άτομο που απολύεται από τη δουλειά του ή που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας ή που βλέπει τις οικονομίες του να εξανεμίζονται. Είναι ένας τρόπος να εκφράσει ο άνθρωπος αυτός το φόβο και την ανησυχία του. Στις περιπτώσεις αυτές ο Θεός θέλει από εμάς να ερχόμαστε μπροστά Του έτσι όπως ακριβώς είμαστε. Χωρίς ωραιοποιήσεις και εξεζητημένες εκφράσεις γιατί αφού Εκείνος νοιάζεται ακόμη και για τα πουλιά και τα λουλούδια του αγρού τότε σίγουρα γνωρίζει πολύ καλά πόσο εύθραυστοι είμαστε και σε πόσο δύσκολες οικονομικά ημέρες ζούμε.

Η προσευχή μάς παρέχει το καλύτερο δυνατό τρόπο για να εκφράσουμε τους φόβους μας και να απαλλαγούμε από αυτούς. Ως πρότυπο προσευχής, σε μια κρίση που αντιμετωπίζουμε, ας αποβλέψουμε στον Ιησού,  εκείνη  τη βραδιά στον κήπο της Γεθσημανή, όταν έπεσε στη γη και ο ιδρώτας έτρεχε σαν σταγόνες αίματος από το σώμα Του και αισθάνθηκε «λύπη μέχρι θανάτου». Στο μέσο αυτής της αδημονίας, η προσευχή Του άλλαξε από το «ας παρέλθει από μένα αυτό το ποτήρι» σε  «όμως, όχι όπως εγώ θέλω, αλλ’ όπως εσύ» (Ματθ. 26/39).  

Στις στιγμές δοκιμασίας που ακολούθησαν, ο Ιησούς υπήρξε ο πιο πράος χαρακτήρας από όλους εκείνους που Τον περιέβαλαν. Η προσευχή που είχε προηγηθεί Τον είχε απαλλάξει από όλες τις ανησυχίες και τους φόβους Του και Τον ενδυνάμωσε προκειμένου να αντιμετωπίσει το μαρτυρικό πάθος Του.

Αν προσευχόμαστε και εμείς με επιθυμία όχι μόνο να μιλήσουμε αλλά και να ακούσουμε τη βουλή του Θεού, τότε είμαστε κοντά στον δεύτερο τρόπο προσευχής που περιλαμβάνει και περισυλλογή. Ναι, τα οικονομικά μου είναι σε άσχημη κατάσταση. Τι μπορώ να μάθω από αυτήν την περίσταση; Στο μέσο των άσχημων και καταστροφικών ειδήσεων, μου ήρθε στο μυαλό ένα παλιός παιδικός ύμνος :

Στην πέτρα ο σοφός το σπίτι έχτισε…

Και έπεσε βροχή πολλή

Και το σπίτι έμεινε γερό

Στην άμμο ο μωρός το σπίτι έχτισε…

Και έπεσε βροχή πολλή

Και το σπίτι γκρεμίστηκε

Η περίοδος κρίσης αποτελεί μια καλή ευκαιρία για να διαπιστώσουμε τα θεμέλια πάνω στα οποία έχουμε θεμελιώσει τη ζωή μας. Αν τοποθετώ την ασφάλειά μου στην οικονομική μου ευημερία ή στην σταθερότητα της κυβέρνησης, τότε σίγουρα κάποια στιγμή θα απογοητευτώ.

Κάποιος φίλος συνήθιζε να λέει ότι η Βίβλος μας θέτει τρία ερωτήματα σχετικά με τα χρήματα : 1) Πώς τα απέκτησες; (νόμιμα και δίκαια ή αδικώντας κάποιον;) 2) Τι κάνεις με τα χρήματά σου; (τα σπαταλάς σε πολυτέλειες ή βοηθάς όσους έχουν ανάγκη;) 3) πώς επιδρούν τα χρήματα σ’ εσένα;

Μερικές από τις πιο καυστικές παραβολές του Ιησού είχαν να κάνουν με το τελευταίο ερώτημα.

Καθώς οι αναλυτές καταπιάστηκαν με τις αιτίες της σύγχρονης οικονομικής κρίσης άρχισαν να επαναλαμβάνουν τις λέξεις : απληστία, έλλειψη εμπιστοσύνης,  μετριοπάθεια. Όταν επομένως οι τράπεζες δίνουν δάνεια χωρίς να εξασφαλίζουν την επιστροφή τους, όταν οι χρηματιστές «παίζουν» άσχημα παιχνίδια με τα χρήματα των πολιτών και οι εργοδότες εκμεταλλεύονται τους υπαλλήλους τους, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι όλο το οικονομικό σύστημα στηρίζεται σε έναν πολύ ισχνό ιστό εμπιστοσύνης.

Οι σκέψεις αυτές μας οδηγούν στο τρίτο στάδιο προσευχής. Σε προσευχή που θα αποσπά τα μάτια μας από τα δικά μας προβλήματα και θα μας στρέφει σε εκείνους που πραγματικά έχουν ανάγκη. Ο Ιησούς μας δίδαξε να λέμε, «…ως εν ουρανώ και επί της γης..» και γνωρίζουμε ότι στον ουρανό δεν θα υπάρχουν άστεγοι, πεινασμένοι και απελπισμένοι. Πόσο μεγάλη και αληθινή μαρτυρία θα ήταν, αν οι Χριστιανοί αποφάσιζαν μέσα στο 2009 να διαθέσουν τα χρήματά τους για να χτίσουν σπίτια για τα ορφανά, νοσοκομεία για τους αρρώστους και να διακηρύξουν τις αξίες και τις αρετές της Βασιλείας του Θεού σε μια παρακμασμένη, μεγαλομανή κοινωνία. Τέτοια ανταπόκριση αψηφά την κοινή λογική, εκτός κι αν πάρουμε στα σοβαρά την παραβολή του Ιησού να οικοδομήσουμε οικίες πάνω σε στέρεο,  ασφαλές θεμέλιο. 

(Μετάφραση από τα αγγλικά: Στέφανος Λ. Κοκτσίδης. Δικηγόρος).

Αφήστε μια απάντηση