Η φύση της αμφιβολίας

Γράφει η Μαρία Γούδα-Κοκτσίδου, Οδοντίατρος

Καθώς ερχόμαστε αντιμέτωποι με το συγκεκριμένο θέμα, εντοπίζουμε αρκετά πράγματα με τα οποία πρέπει να ασχοληθούμε :

1) Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι η αμφιβολία είναι το αντίθετο της πίστης, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Η δυσπιστία είναι η στάση εκείνη που αντίκειται στην πίστη. Η δυσπιστία αναφέρεται στην ηθελημένη άρνηση να πιστέψει κανείς ενώ η αμφιβολία αναφέρεται σε μια εσωτερική αβεβαιότητα.

2) Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι η αμφιβολία είναι ασυγχώρητη, αλλά ούτε αυτό είναι αλήθεια. Ο Θεός δεν μας κατηγορεί όταν διατυπώνουμε τις αμφιβολίες μας. Τόσο ο Ιώβ όσο και ο Δαβίδ αναρωτιόντουσαν συνεχώς διατυπόνωντας τις αμφιβολίες τους χωρίς να καταδικαστούν γι’ αυτό το λόγο. Ο Θεός είναι αρκετά σοφός για να χειριστεί τις αμφιβολίες μας και τα ερωτηματικά μας.

3) Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι το να έχει κανείς μεταπτώσεις στον αγώνα του για να γνωρίσει το Θεό σημαίνει έλλειψη πίστης, αλλά ούτε και αυτό είναι αλήθεια. Αντιθέτως, είναι σημάδι ότι υπάρχει πραγματική πίστη και δίψα να γνωρίσει κανείς το Θεό η οποία οδηγεί στην πνευματική ανάπτυξη.

Και η αμφιβολία όμως έχει τις χρήσεις της. Η βαθιά αμφιβολία είναι συνήθως το προοίμιο μιας βαθιάς πίστης. Είναι θαυμαστό πραγματικά που πολλές φορές οι μεγαλύτεροι αμφισβητείες μετατρέπονται στους μεγαλύτερους ήρωες της πίστης. Και οι υγιείς αμφιβολίες – όταν ξεπεραστούν – γίνονται συνήθως ο ακρογωνιαίος λίθος μιας ακλόνητης πίστης.

 

Πέντε τρόποι για να νικήσεις την αμφιβολία

Η αμφιβολία δεν είναι αμαρτία αλλά είναι επικίνδυνη. Θα μπορούσε όμως όπως είπαμε να αποτελέσει έναυσμα πνευματικής ανάπτυξης. Εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο τη χειρίζεται κανείς.

Α. Ο Θεός δεν είναι εύθραυστος.

Μπορεί να αντιμετωπίσει τις αμφιβολίες σου, τους φόβους και τις ανησυχίες σου και όλα τα αναπάντητα ερωτηματικά σου. Είναι σοφός Θεός. Κυβερνά το σύμπαν χωρίς την βοήθεια κανενός. Να είσαι σίγουρος ότι οι αμφιβολίες σου δεν θα Τον αναστατώσουν. Ζήτησέ Του βοήθεια και σταμάτα να μάχεσαι μόνος σου.

Β. Ενήργησε με βάση την πίστη σου και όχι με την αμφιβολίες σου.

Έτσι έκανε και ο Νώε όταν έφτιαξε την κιβωτό. Έτσι έκανε και ο Αβραάμ όταν άφησε την πατρίδα του, την Ουρ των Χαλδαίων. Έτσι έκανε και ο Αβραάμ όταν πρόσφερε θυσία τον Ισαάκ. Έτσι έκανε και ο Μωυσής όταν περπάτησε δια μέσου της ερυθράς θάλασσας. Έτσι έκανε και ο Δαβίδ όταν αντιμετώπισε τον Γολιάθ. Έτσι έκανε και ο Ιησούς του Ναυή όταν περικύκλωσε τα τείχη της Ιεριχώς. Έτσι έκανε και ο Δαβίδ όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων. Έτσι έκανε και ο Νεεμίας όταν έχτισε τον τοίχο. Δεν νομίζεις ότι όλοι αυτοί οι ήρωες της πίστης είχαν και οι ίδιοι αμφιβολίες; Φυσικά και είχαν. Δεν γνώριζαν εξ’ αρχής πως θα εξελίσσονταν οι περιστάσεις. Πήραν όμως μια βαθιά ανάσα, αποφάσισαν να εμπιστευτούν το Θεό, και ενήργησαν με βάση την πίστη τους και όχι τις αμφιβολίες τους. Κάνε και εσύ το ίδιο και θα διαπιστώσεις ότι η πίστη σου συνεχώς θα αυξάνεται.

Γ. Αμφέβαλλε για τις αμφιβολίες σου και όχι για την πίστη σου.

Όλοι μας έχουμε περπατήσει μέσα στην κοιλάδα των αμφιβολιών κάποια στιγμή. Κάποιοι από εμάς ίσως λίγο περισσότερο από κάποιους άλλους. Όταν όμως ξαναβρεθείς στην ίδια κοιλάδα, όπου όλα φαίνονται αβέβαια και εσύ είσαι έτοιμος να υποκύψεις στους φόβους και τις ανησυχίες σου, θυμήσου αυτές τις τρεις λέξεις : Συνέχισε να περπατάς. Τίποτα δεν θα κερδίσεις με το να σταματήσεις και να κατασκηνώσεις στην κοιλάδα των αμφιβολιών. Ο μόνος τρόπος για να ξεφύγεις είναι το να συνεχίσεις να πορεύεσαι. Σύντομα θα ξαναδείς το φως.

Δ. Θυμήσου όλα εκείνα που ήσουν βέβαιος ότι ήταν αλήθεια.

Αυτό ίσως είναι και το σημαντικότερο σημείο. Αφού έλαβε υπόψη του τις δυσκολίες, τους κινδύνους και τις δοκιμασίες της Χριστιανικής ζωής, ο απόστολος Παύλος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Κυρίου Ιησού Χριστού. Φίλε αναγνώστη  μπορείς και εσύ σήμερα να πεις μαζί με τον Παύλο, «… επειδή ξέρω σε ποιον πίστεψα…»; (Β’ Τιμοθέου 1:12)

(Μετάφραση από τα αγγλικά)

Γράψτε τη γνώμη σας για το άρθρο: Αφήστε το μήνυμα σας στο βιβλίο επισκεπτών

 


Αφήστε μια απάντηση