Εδώ, στον κρανίου τόπο, ξέπλυνα τις ψυχές σας με το αίμα της καρδιάς μου. Στο σταυρό μου θα καταφεύγουν ως τη συντέλεια του κόσμου οι αμαρτωλοί. Ελάτε όλοι, οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι (Ματ.11/28) να λάβετε δωρεάν το ύδωρ της ζωής (Αποκ.22/17).

Διψώ. Αλλά η δίψα μου είναι δίψα αγάπης. Πιστέψετέ με, πριν κοινωνήσω σαρκός και αίματος (Εβρ.2/14), σας είχα στη σκέψη μου (Εφ.1/4). Σας αγαπούσα και την ώρα που με καρφώνατε στο σταυρό, γιατί «σας αγάπησα αγάπησιν αιώνιον» (Ιερ.31/3).

Διψώ. Αλλά η δίψα μου είναι για τη σωτηρία σας. Ιδού, ετρύπησαν τας χείρας μου και τους πόδας μου (Ψαλ.22/16), αλλά με το αίμα των πληγών μου γιατρευτήκατε (Ησ.53/5). Βάψτε τους παραστάτες και τα ανώφλια της συνείδησής σας με το αίμα του Αρνίου (Εξ.12/7). Ραντίστε με το αίμα μου τις ανίερες καρδιές σας. Τινάχτε τον ύσσωπο δυνατά, να εισχωρήσει το αίμα μου στα διεστραμμένα μυαλά και στις άνομες πλευρές σας. Δικαιωθείτε, λυτρωθείτε, αγιαστείτε εν τω αίματί μου (Ρωμ.3/24,25).

Διψώ. Αλλά η δίψα μου είναι για την εκ νεκρών ανάστασή σας. Ποσάκις ηθέλησα…και ουκ ηθελήσατε (Λουκ.13/34). Μάρθα, εγώ είμαι η Ανάσταση και η Ζωή (Ιω.11/25). Ανοίχτε τ’ αφτιά σας και ακούστε τον Απόστολο των εθνών. «Έγειρε ο καθεύδων και ανάστα εκ των νεκρών και επιφαύσει σοι ο Χριστός» (Εφ.5/14). Νικόδημε, πρέπει να γεννηθείς άνωθεν (Ιω.3/3-7). Εγώ είμαι η Ανάσταση και η Ζωή (Ιω.11/25). Ελάτε σε μένα απολωλότα πρόβατα. Εγώ ειμί ο ποιμήν ο καλός (Ιω.10/11). Χαρείτε τη νίκη μου. Αλαλάξατε εις τον Κύριον της δόξας. Πάντες οι λαοί κροτήσατε χείρας (Ψαλ.47/1). Εγώ νενίκηκα τον κόσμον (Ιω.16/33).

Διψώ. Ανοίχτε την πόρτα της καρδιάς σας, για να περάσω και να δειπνήσω μαζί σας (Αποκ.23/20). Σπάστε τους ατσάλινους σύρτες των θυρών σας, για να εισέλθει ο Βασιλιάς των βασιλέων. Ζακχαίε, «σήμερον εν τω οίκω σου δει με μείναι» (Λουκ.19/5). Άρατε πύλας αχάριστοι κι αγνώμονες, να περάσει ο Εμμανουήλ…Διψώ…, διψώ…, ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ.