Γράφει ο Παναγιώτης Σταυρινού, Μαθηματικός

Σκόπιμα ο Θεός άφησε τον Αβραάμ να περιμένει ως τα βαθιά του γεράματα και ύστερα να πραγματοποιήσει την υπόσχεση Του, δηλαδή να του χαρίσει το γιο που ήθελε σε όλη του τη ζωή. Η χρονική καθυστέρηση εξυπηρέτησε έναν ουσιαστικό σκοπό. Να συνειδητοποιήσει ο Αβραάμ ότι Αυτός που του έδωσε τις υποσχέσεις είναι ο αληθινός Θεός. Διότι μόνον Αυτός μπορεί να παρακάμψει τους φυσικούς νόμους και να ικανώσει ένα ζευγάρι να τεκνοποιήσει στην ηλικία των εκατό χρόνων. Ο Κύριος θέλει να διδάξει στον Αβραάμ ότι η υπακοή στο θέλημα Του και η απόλυτη εξάρτηση του από Αυτόν προηγείται της ανθρώπινης λογικής. Ο Αβραάμ και οι απόγονοί του, όλοι μας, πρέπει να καταλάβουμε ότι ο Θεός δεν προσεγγίζεται με τη δύναμη του νου. Ο Θεός δεν είναι ένα εγκεφαλικό δημιούργημα, αλλά μια προαιώνια, αυθύπαρκτη, άναρχη, υπέρλογη, προσωπική και πνευματική οντότητα. Ο Κύριος, για να διαχωρίσει την πίστη από την ανθρώπινη λογική, καλεί τον Αβραάμ να κάνει κάτι παράλογο. Να θυσιάσει το μοναχογιό του. Η σύγκρουση με τη λογική είναι προφανής. Τον καλεί να κάνει κάτι που ξεφεύγει από τα πλαίσια του ορθού λόγου. Διότι με αυτή τη θυσία, τί νόημα θα έχουν οι υποσχέσεις που του έδωσε ο Θεός; Χωρίς παιδί, πώς θα αποκτήσει απογόνους τόσους πολλούς όπως η άμμος της θάλασσας; Συνήθως, η δοκιμασία της πίστης και ο κλονισμός της εμπιστοσύνης μας στο Θεό είναι επακόλουθο των λογικών μας αδιεξόδων. Όσοι πιστεύουμε στο Θεό της Βίβλου πρέπει να καταλάβουμε ότι η ζωή μαζί Του είναι γεμάτη με υπέρλογες εκπλήξεις.

Ο μικρός Ισαάκ καθώς βαδίζει τον ανηφορικό δρόμο στο λόφο Μοριά, φορτωμένος με τα ξύλα της θυσίας στους ώμους του, αποτελεί έναν έξοχο συμβολικό τύπο του Χριστού, ο οποίος επίσης ανέβηκε στο Γολγοθά με το σταυρό στους ώμους. Ο Αβραάμ είναι ο συμβολικός τύπος του Θεού Πατέρα. Ο συμβολισμός γίνεται πιο ζωηρός και αποκαλυπτικός, αν σκεφτούμε ότι ο τόπος Μοριά είναι η τοποθεσία όπου κτίστηκε αργότερα ο ναός του Σολομώντα, στον οποίο γίνονταν καθημερινά η θυσία του αμνού μαζί με άλλες προσφορές, που συμβόλιζαν τη θυσία του Χριστού. Ο Ισαάκ είναι ο μονογενής γιος του Αβραάμ, όπως ο Χριστός είναι ο μονογενής Υιός του Θεού Πατέρα. Η αθωότητα του παιδιού και η πλήρης υπακοή στον πατέρα του, είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Ιησού ως προς την αναμαρτησία και υπακοή στο θέλημα του ουράνιου Πατέρα Του. Έτσι λοιπόν ο Θεός από πολύ νωρίς αποκαλύπτει τις προθέσεις Του στην Παλαιά Διαθήκη για τη λυτρωτική θυσία του Υιού Του υπέρ της σωτηρίας των ανθρώπων. Στην Παλαιά Διαθήκη δεν εκτίθεται μόνον η ιστορική πορεία του λαού Ισραήλ. Πρώτιστα εκτίθεται συμβολικά το σχέδιο της εν Χριστώ σωτηρίας μας, το οποίο αποκαλύπτεται πλήρως στην Καινή Διαθήκη. Η θυσία του Αβραάμ γίνεται η συμβολική γλώσσα με την οποία μας μιλά ο Θεός, για να γνωρίσουμε τον τρόπο της σωτηρίας μας μέσω της σταυρικής θυσίας του Ιησού Χριστού.