Γιατί εξακολουθούμε να ζούμε με ένα τρόπο, που κατά βάθος δεν τον εγκρίνουμε; Γιατί παραμένουμε αδρανείς ενώ αναγνωρίζουμε την αναγκαιότητα, για μια ριζική αλλαγή στις βαθύτερες και σημαντικότερες πτυχές του εσωτερικού μας κόσμου; Γιατί επιμένουμε να βαδίζουμε πάνω στο δρόμο της απώλειας και των αδιεξόδων; Γιατί συνεχίζουμε να κοιτάζουμε το χώμα αφού πλαστήκαμε για ν’ ατενίζουμε τα άστρα; Γιατί ζούμε ακόμα με αυταπάτες; Γιατί αποφεύγουμε το ύδωρ της ζωής και καταφεύγουμε σε λάκκους συντετριμμένους (Ιερ.2/13), για να ξεδιψάσουμε τη δίψα της καρδιάς μας; Γιατί εγκαταλείψαμε το βασιλόσπιτο και γίναμε μισθωτοί των χοιροτρόφων; Γιατί απορρίπτουμε το μάννα και προτιμούμε τα ξυλοκέρατα; Γιατί απαρνηθήκαμε την αγάπη του Πατέρα κι εναγκαλιστήκαμε τον διάβολο; Γιατί προτιμούμε το ζυγό της δουλείας και απολακτίζουμε την ελευθερία του Χριστού; Γιατί εξοικειωθήκαμε με το σκοτάδι σαν τυφλοπόντικες, αφού πλαστήκαμε στο φως να ζούμε; Γιατί οι καρδιές μας κλείσανε έξω τον Βασιλιά των βασιλέων; Γιατί στην επέτειο της εισβολής του Αττίλα πίνουμε αμέριμνοι το φραπέ μας κάτω από την τουρκική σημαία στο λιμανάκι της Κερύνειας; Γιατί στο επίκεντρο της ζωής μας βασιλεύει η διχόνοια; Γιατί από την αυγή ως τα μεσάνυχτα ερίζουμε ασταμάτητα από τα τηλεοπτικά κανάλια; Γιατί αγαπητοί μου πέσαμε, σε πέσιμο μεγάλο;

Δε θεωρώ τον εαυτό μου σπουδαιότερο από σένα αγαπητέ αναγνώστη. Η ταπεινή μου γνώμη είναι τούτη κι αν θες μελέτα και στοχάσου την. Όλα τούτα είναι οι συνέπειες της απόρριψης του Χριστού από τη ζωή μας. Αυτή η απόρριψη έγινε η αιτία να διαμορφώσουμε τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα του Κάιν και να υιοθετήσουμε τις επιλογές του αποστάτη Δημά (Β Τιμ.4/10). Ας το καταλάβουμε επιτέλους ότι ως άτομα, ως λαός και ως έθνος, έχουμε ανάγκη από ένα Σωτήρα. Ας αφουγκρασθούμε τα λόγια Του. «Επίστρεψον, επίστρεψον ω Σουλαμίτις» (Ασμ. Ασμ.6/13). Η ζωή μας θα αποκτήσει νόημα και η χαρά θα πλημμυρίσει τις καρδιές μας όταν ο Χριστός γίνει η ζωή ημών (Κολ.3/4).

 Παναγιώτης Σταυρινού, Μαθηματικός