Στην εποχή μας φαίνεται ότι όλοι έχουμε κάποιο λόγο να αγχωνόμαστε. Είναι αλήθεια ότι έχουμε δημιουργηθεί με τη δυνατότητα να «αντέχουμε» ορισμένη ποσότητα άγχους, η οποία μας καθιστά ικανούς να αντιμετωπίζουμε καλύτερα τα προβλήματά μας. Όταν όμως ξεπεραστεί αυτό το μέτρο χάνουμε τον έλεγχο των καταστάσεων.

      Μεταφορικά  θα μπορούσαμε να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με μία καρέκλα που είναι σχεδιασμένη να αντέχει ορισμένο βάρος. Αν λοιπόν το βάρος το οποίο εναποτίθεται πάνω της δεν ξεπερνά το όριο αυτό, τότε θα έχει μεγάλη διάρκεια ζωής. Αν όμως χρησιμοποιείται συνεχώς κατά τρόπο που δεν ταιριάζει στις προδιαγραφές της, τότε κάποια στιγμή θα σπάσει. 

      Εσύ και εγώ επίσης δημιουργηθήκαμε με την ικανότητα να υπομένουμε ορισμένη ποσότητα φυσικού, διανοητικού και συναισθηματικού άγχους. Όταν επωμιζόμαστε περισσότερο από όσο αντέχουμε, τότε αναπόφευκτα καταρρέουμε.

      Μία λέξη που δεν ακούμε συχνά τελευταία  είναι η λέξη σύνεση ή αλλιώς σωφροσύνη. Στη Βίβλο η  λέξη αυτή χρησιμοποιείται  με την έννοια της ορθής αξιοποίησης  των χαρισμάτων  τα οποία ο Θεός μας έχει χαρίσει. Τα χαρίσματα αυτά συμπεριλαμβάνουν το χρόνο, τη ζωτικότητα, τη δύναμη και  την υγεία – ακόμη και τις  υλικές ευλογίες. Συμπεριλαμβάνουν επίσης τα σώματά μας όπως και το μυαλό  και το πνεύμα  μας.

      Όπως  ακριβώς ο καθένας μας έχει προικιστεί με διαφορετικά «χαρίσματα», στον ίδιο βαθμό έχει προικιστεί με την ικανότητα της διαχείρισής τους. Οφείλουμε να γνωρίζουμε τα όριά μας και να μην επιτρέπουμε τον εαυτό μας να φτάσει σε σημείο υπερβολικής αυτοπεποίθησης ή αντιθέτως απογοήτευσης και υπερκόπωσης.

      Αντί  να πιέζουμε τον εαυτό μας να επιτύχει όλο και μεγαλύτερους στόχους ή να ικανοποιεί διαρκώς τις απαιτήσεις των άλλων, πρέπει να υπακούσουμε το Θεό και να πράξουμε ό,τι Εκείνος μας λέει ότι είναι σοφό. Πρέπει να μάθουμε να επικαλούμαστε και να αξιοποιούμε τη σοφία του Θεού στη ζωή μας, προκειμένου να απολαμβάνουμε κάθε στιγμή της ζωής μας.

      Το  πρώτο βήμα που πρέπει να εφαρμόσουμε είναι να κατανοήσουμε όλα εκείνα τα μικρότερα ή μεγαλύτερα πράγματα που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν άγχος και ταυτόχρονα να έχουμε υπόψη μας ότι, εκείνο το οποίο σήμερα σου προκαλεί άγχος, ενδέχεται αύριο να μην σ’ επηρεάζει καθόλου.

      Για παράδειγμα, βρίσκεσαι στο ταμείο ενός καταστήματος και ο υπάλληλος  σου λέει ότι δύο από τα προϊόντα που κρατάς δεν έχουν τιμή επικολλημένη και γι’ αυτό αφήνει το ταμείο και  πηγαίνει στο ράφι των αντίστοιχων  προϊόντων για να δει την τιμή, ενώ η «ουρά» των πελατών πίσω σου όλο και μεγαλώνει. Ή φαντάσου ότι βιάζεσαι να πάρεις το αστικό για τη δουλειά σου  αλλά εκείνο καθυστερεί πέντε λεπτά. Μικρά και αθώα, φαινομενικά, περιστατικά της καθημερινής ζωής μπορεί να έχουν τέτοια επίδραση πάνω σου που κάποια στιγμή να σε οδηγήσουν σε βίαιο ξέσπασμα.

      Επειδή  η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν μπορεί να απαλείψει  όλους  τους μικρούς ή μεγάλους παράγοντες που προκαλούν άγχος και που πιέζουν τη ζωή του, θα πρέπει οι ίδιοι να μάθουμε πρώτα να τους αναγνωρίζουμε και στη συνέχεια να τους αντιμετωπίζουμε ανάλογα.

      Οι  άνθρωποι αντιδρούν όταν βρίσκονται σε καταστάσεις άγχους συνήθως βίαια  και παρορμητικά αλλά η συμπεριφορά  ενός συνειδητού Χριστιανού πρέπει να είναι εντελώς  διαφορετική. Η ορθή προσέγγιση ενός προβλήματος μπορεί να το ανατρέψει  εξ ολοκλήρου. Μην επιτρέψεις τη δυσκολία να σε χειραγωγήσει αλλά αντιθέτως σκέψου με ηρεμία και ψυχραιμία και οδήγησε εκεί όπου εσύ θέλεις το πρόβλημα και όχι εκείνο εσένα. 

      Να  θυμάσαι πάντα ότι ενδέχεται να μην μπορείς να εμποδίσεις τη γέννηση κάποιου προβλήματος αλλά σίγουρα μπορείς να ορίσεις τον τρόπο με τον οποίο θα το αντιμετωπίσεις. Αποφάσισε, αυτή τη χρονιά τον τρόπο που θα αντιμετωπίσεις τις καταστάσεις που δημιουργούν άγχος.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΜΑΡΙΑ ΓΟΥΔΑ- ΚΟΚΤΣΙΔΟΥ, ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ