Γράφει η Μαρία Γούδα - Κοκτσίδου, Οδοντίατρος

Πώς αντιδράς όταν κάποιος σε πληγώσει; Αφήνεις τα συναισθήματα πικρίας να σε κυριέψουν και να κλέψουν την ειρήνη σου; Στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο κεφ. 6 :27,28,  διαβάζουμε τι πρέπει να κάνουμε όταν κάποιος μας κάνει κακό, «σ’ εσάς όμως που μ’ ακούτε λέω : αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε όσους σας μισούν. Δίνετε ευχές σ’ όσους σας δίνουν κατάρες, προσεύχεστε γι’ αυτούς που σας κακομεταχειρίζονται» 

      Πώς μπορείς όμως να το πιστέψεις αυτό; Ο Ιησούς μας καλεί να προσευχόμαστε κάπως έτσι, «Κύριε, θέλω την ευτυχία των εχθρών μου!» Ίσως να μην μπορούμε ακόμη να το κατανοήσουμε αλλά πρέπει να δείξουμε υπακοή και προθυμία να το πράξουμε λέγοντας, «Κύριε, τα συναισθήματά μου μέσα μου δεν μου επιτρέπουν να το κάνω αλλά επειδή Εσύ το λες προσεύχομαι με πίστη σ’ εσένα και ζητώ την ευλογία σου πάνω σ’ εκείνους που μ’ έχουν πληγώσει».

      Η Βίβλος στη συνέχεια πηγαίνει ακόμη μακρύτερα, «…εσείς ν’ αγαπάτε τους εχθρούς σας, να κάνετε το καλό και να δανείζετε, χωρίς να περιμένετε να πάρετε πίσω τίποτα. Έτσι, ο Θεός … θα σας ανταμείψει με το παραπάνω και θα σας κάνει παιδιά του. Να είστε λοιπόν σπλαχνικοί, όπως σπλαχνικός είναι και ο Θεός Πατέρας σας» (Λουκάς 6:35).

      Ας γίνουμε όμως λίγο πιο πρακτικοί. Πώς θα το εφαρμόσουμε αυτό στην καθημερινή μας ζωή; Αν δεις ότι ο συνάδελφός σου πήρε την προαγωγή που τόσο πολύ εσύ ήθελες, τότε τη στιγμή που θα αρχίσεις να νιώθεις ζήλια πήγαινε να του πάρεις ένα δώρο. Όταν το κάνεις αυτό, τότε θα νικήσεις τη δύναμη του διαβόλου γιατί στην προς Ρωμαίους Επιστολή διαβάζουμε ότι πρέπει, «…να νικάς το κακό με το αγαθό» (Ρωμαίους 12:21).

      Τι μπορώ όμως σήμερα να κάνω όταν κάποιος με πλήγωσε στο παρελθόν; Κάποιος φίλος έτυχε να ακούσει κάποια συνομιλία ενός κοινού μας τρίτου φίλου, ο οποίος με κατηγορούσε ψευδώς για κάτι που ποτέ δεν είχα κάνει. Το πρώτο που σκέφτηκα, μόλις μου το μετέφερε ο κοινός μας φίλος, ήταν να ζητήσω το λόγο από εκείνον που με κατηγόρησε και να διακόψω κάθε επαφή μαζί του. Το βράδυ όμως προτού κοιμηθώ αισθάνθηκα ότι ο Θεός μου μίλησε, «…μην το κάνεις αυτό. Συγχώρησέ τον και πες του πόσο πολύ εκτιμάς τη φιλία του όλα αυτά τα χρόνια». Δεν χρειάζεται καν να το πω ότι αμέσως προσπάθησα να διώξω τις πρώτες μου αυτές σκέψεις αλλά τελικά «παραδόθηκα» στην αγάπη του Θεού και συγχώρησα το άτομο εκείνο που τόσο με είχε πληγώσει.

      Όταν καταφέρουμε να αντικρίσουμε τους ανθρώπους που μας έχουν αδικήσει με συγχώρηση και προσευχή, τότε σίγουρα εμείς θα είμαστε οι «κερδισμένοι» με την έννοια ότι δεν θα βασανιζόμαστε πλέον από αισθήματα μνησικακίας και πικρίας. Άλλωστε ο Λόγος του Θεού στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο είναι ξεκάθαρος, «…ο Θεός … θα σας ανταμείψει με το παραπάνω και θα σας κάνει παιδιά του. Να είστε λοιπόν σπλαχνικοί, όπως σπλαχνικός είναι και ο Θεός Πατέρας σας» (Λουκάς 6:35).  Η αγάπη και η συγχώρηση «καλύπτει» πλήθος αμαρτιών. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Όταν πάρεις την απόφαση να συγχωρήσεις κάποιον και ζητήσεις από το Θεό να τον ευλογήσει, παίρνεις την απόφαση να μην ξανασκεφτείς κάτι άσχημο γι’ αυτόν αλλά αντιθέτως να ξεχάσεις ό,τι σου έχει κάνει. Είναι ίσως ένα από τα πιο δύσκολα μαθήματα που μπορεί κάποιος να μάθει απ’ αυτή τη ζωή καθώς η ίδια η ανθρώπινη φύση μας είναι εκδικητική και μας ωθεί να ανταποδίδουμε και να εκδικούμαστε όποιους μας πληγώνουν.  

Μετάφραση από τα αγγλικά: Μαρία Γούδα - Κοκτσίδου, Οδοντίατρος