Γράφει ο Χάρης Ι. Νταγκουνάκης, Νομικός
    
    Καθώς οι άνθρωποι απέφυγαν ενσυνείδητα να ερευνήσουν και να αποκτήσουν μια σαφή γνώση για τον Θεό, τους παράτησε ο Θεός στην ακρισία τους, να συνεχίσουν να κάνουν όσα δεν αρμόζουν (Ρωμαίους 1:28).

 Μέσα στην αναμπουμπούλα των οικονομικών μέτρων που έκαναν την εμφάνισή τους σχεδόν κάθε μέρα τα τελευταία χρόνια, ακούστηκε (αλλά η εξαγγελία αποσύρθηκε) κι ότι το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης θα έδινε… επιδόματα αναπηρίας σε παιδόφιλους, κλεπτομανείς και πυρομανείς. Τα άτομα δηλαδή που βίαζαν παιδάκια έκλεβαν από πάθος κι έβαζαν φωτιές για να δίνουν διέξοδο στην αρρωστημένη τους ψυχολογία, θεωρούνταν «ανάπηροι» και μάλιστα είχαν ανάγκη επιδόματος (μέχρι και 35%)!

Αυτά που γράφει ο Παύλος στην προς Ρωμαίους Επιστολή (κεφάλαιο 1) περιγράφοντας τον κόσμο μας δεν ήταν μόνο για τη δική του εποχή. Η αμαρτία δεν έχει χρονικούς περιορισμούς. Και πάντα έχει μία βασική αιτία: ο Θεός παράτησε τους αμαρτωλούς στην ακρισία τους. Να βλέπουν δηλαδή το παγόβουνο να έρχεται καταπάνω τους κι εκείνοι να επιταχύνουν τη σύγκρουση μαζί του. Αντίθετα, ο Θεός στους δικούς του δίνει τον «νουν του Χριστού» για να ζουν μια ισορροπημένη και άγια ζωή.
    Έχουμε ζητήσει αυτή τη ζωή από τον Θεό;