Ρωμαίους κεφ. 14

Είμαστε στην εκκίνηση μιας καινούργιας περιόδου που οδηγεί στις μέρες της πιο λαμπρής γιορτής της Χριστιανοσύνης. Τη γιορτή της Σταύρωσης και της Ανάστασης του Χριστού.

Υπάρχουν όμως διάφορες παραδόσεις “προετοιμασίας”  για τη μεγάλη αυτή γιορτή. Πολλοί ξεχωρίζουν κάποιες μέρες ή αποκλείουν κάποιες τροφές και οι συζητήσεις είναι ατέλειωτες καθώς ορισμένοι χρησιμοποιούν τις μέρες της σαρακοστής για να περάσουν κάποιους άλλους από σαράντα κύματα... για τις επιλογές τους ή τις ιδιαιτερότητές τους, τις συνήθειες ή τις παραδόσεις τους.
Ο Λόγος του Θεού μας δίνει πολύτιμες συμβουλές όταν αντιμετωπίζουμε τέτοιες προκλήσεις- διαφορές.  Οι “αμφισβητούμενες, αυτές συνήθειες  μπορεί να αφορούν ατομικές ιδιαιτερότητες, που συχνά γίνονται γενικοί, ιεροί και γεροί  κανόνες ζωής... Το σημερινό μας ανάγνωσμα διδάσκει ξεκάθαρα  ποιές θα πρέπει να είναι οι προτεραιότητές μας στην εκκλησία του Χριστού όπως, η τήρηση της ειρήνης, ο σεβασμός της συνείδησης του αδελφού  και τέλος   η πνευματική οικοδομή του συνόλου. Έπειτα μας θυμίζει τη σίγουρη πραγματικότητα, ότι δηλαδή ο καθένας από μας θα σταθεί να δώσει λόγο στο Βήμα της κρίσης του Χριστού.
Η παρηγοριά μας και η παρρησία μας εκείνη την ημέρα  είναι μόνο η χάρη του Θεού που καλούμαστε να την κατανοήσουμε βαθύτερα, να την απολαμβάνουμε καθημερινά και να την εφαρμόζουμε πλατιά σε κάθε σχέση της ζωής μας... τις άγιες και τις άγριες στιγμές... Αυτή άλλωστε είναι η βασική ευλογία της νέας ζωής, η Χάρη Του..